หล่อๆ ทั้งนั้น

พวกเราทำงานในเกาะเล็กๆซึ่งปีนึงจะมีเทศกาลการแข่งเรือใบทีนึงเรือใบเป็นสิบๆๆๆๆลำแน่นหน้าหาดไปหมด ฝรั่งทั้งนั้น

พี่เอ้ยืนอยู่หน้าฟร้อนตาค้างอ้าปากหวอ

แกยืนทำสมาธิหรือไง  อิฉันถาม

สงสัยตะลึง ลำดวนเหรอ น้องจ๋าว่า

จุ๋มก็นั่งยิ้มอยู่คนเดียว

อ๋ออาการนี้ลำดวนก็เป็นจำไม่ได้เหรอ

อ๋อจำได้ เกิดมาไม่เคยเห็นคนหุ่นดีหน้าตาดีพร้อมกันทีเดียวเป็นร้อยคนค้า นี่แหละหนาเค้าเรียกว่านักกีฬา

อ้าพี่เอ้ เอายาไปไว้กิน

กินทำไมวะยาอะไร

ยาทันใจไงแก กินไว้ทำใจ 

ว่าแล้วน้องจ๋ากับอิฉันก็หัวกันฟันเกือบหัก อาการนี้เราเป็นมาก่อนนนนนนนนนนนน