วันเกิดพี่เอ้

อ๋อ ลืมเล่าไป
วันก่อนวันเกิดพี่เอ้ใกล้เที่ยงคืนแล้ว  เขียนมาหาเพื่อนๆถามว่า
นี่แกวันนี้วันเกิดฉันไม่คิดจะอวยพรกันหรือไงห๋า
ไอ้ยะ มีเพื่อนตรงๆแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ว่ามั๊ยค่ะ  เราจะได้ไม่ลืมเพื่อนทวงมาก็จัดไปซะ

กูรักมึงนะพี่เอ้

สั้นๆ ง่ายๆ และกินใจ ว่ามั๊ยค่ะ

บุญทิ้งเพื่อนยาก

วันนี้ปีใหม่
ขอพูดถึงเพื่อนสนิทคือบุญทิ้งบ้าง
วันนี้ไม่รู้มันไปลอยชายทีไ่หน โทรมาบอกว่า ไม่ว่าปีนี้ปีหน้าหรือปีไหนๆ เราก็จะเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะเพื่อนหนา
ได้ยินแล้วก็ซึ้ง แต่นั่นแหละ เพื่อนคนนี้มีแต่เรื่องมาให้เจ็บหัว เวลาไม่มีใครก็มีมัน เวลาไม่มีไหรกินก็มันนั่นแหละจัดการซื้อหามาให้เราหลาว เวลาร้องให้เสียใจก็มันนั่นแหละมานั่งเพื่อน

ฟังแล้วก็บอกมันไปว่า ถ้าตอเช้ายังอยู่เราก็ยังเป็นเพื่อนกันนั่นและเพื่อนเหอ

ภาษาบางกอก หมายความว่า ถ้าแกไม่ตายซะวันนี้พรุ่งนี้ฉันก็ยังอยู่ตรงนี้แหละ

ฮายยยยยยยยยยยย

วันนี้มีหนุ่มมาเช็คเอ้า หล่ออย่างแรง สักพักแฟนตามมา แล้วมีปากเสียงกันขึ้น พี่เอ้เป็นผู้เช็คเอ้ายืนงงตาค้าง ฟังก็ไม่รู้เรือง ภาษาฮิบบรูไม่ได้เรียนมา
สองคนนั้นเถียงกันไปเถียงกันมาผู้หญิงก็หันมามองหน้าพี่เอ้ ซวยแล้วคราวนี้ พวกเราเดาเรื่องได้ว่า เค้าหึงพี่เอ้แน่นอน
นั่นแหละอยากสวยข้ามหน้าข้ามตาเพื่อนฝูงดีนัก ฉันว่าพี่เอ้
ซวยแล้วฉันลำดวน พี่เอ้ว่า

สักพักน้องจ๋าออก มา ฮายยยยยยยยยยยยยยยยย มันติเถียงไหรกันหนักกันหนา 

พี่เอ้ว่า พี่ว่าเค้าไม่อายนะน้องจ๋า ผู้หญิงทำร้ายร่างกายแฟนแล้วเห็นมั๊ย

 ฮายยยยยยยยยยย เพื่อนละเซ็งกับพี่เอ้จริงๆ ลำดวนตัวเองช่วยแปลที 

ดาวเคราะห์เข้าหลาวอิฉันงานนี้
พี่เอ้ ฮายยยยยยยยยยยย มันมันหมายความว่า อะไรกันหนักกันหนา หรือว่า ออกเสียงมาแสดงความรำคาญนะ  ไอ้น้องจ๋ามันคงรำคาญแกนะแก 

จริงดิ 

พี่เอ้มันหันมามองหน้าอิฉัน แล้วก็บอกว่า แกนี่กวนตีนจริงๆ คนกำลังเครียดๆ

โห กรรไกรที่ว่าแน่ยังแพ้ปากพี่เอ้ เห็นด้วยม่่ายค่ะ

หวิบ

ป่านี้แล้วพี่เอ้ก็ยังไม่โผล่มา ไม่รู้ไปถึงไหน ให้ไปโชว์ห้องแขกเดียวใจ  น้องจ๋าบ่นแค่ตายแล้ว
พี่เอ้ไปไหนมานะนอ้งรอกุญแจห้องนะ   น้องจ๋าจัดการทันทีพอพี่เอ้เข้ามา
พี่ก็ไปโชว์ห้องนั่นแหละ แต่ว่าจำผิดว่าเดินทางไหนพาแขกหลงไปหลงมากว่าจะเจอ โอ๊ยเหนื่อย
ว่าแล้วพี่เอ้ก็นั่งเอากระดาษมาพัดให้หายร้อน

เออ พี่สาวนอ้งจ๋าเป็นอะไรไม่พูดกับเอ้เลย  พี่สาวว่า น้องจ๋ามันหวิบแหละเอ้ 
วิป วิป อะไรนะ  สงสัยอยู่เป็นนานแล้วก็มาหาอิฉันอีกละค่ะ
ลำดวน ไอ้วิป วิป นี่มันอะไรวะ น้องจ๋ามันวิปฉันพี่สาวว่า มันไม่พูดกับฉันเลยนะแก

วิปบ้านแกดิพี่เอ้ เค้าเรียกหวิบ ภาษาบ้านฉันมันหมายความว่า โมโหอย่างรุนแรงสักพักอาการคงจะดีขึ้นทางที่ดีตอนนี้แกอย่าเข้าไปใกล้รัศมี ห้าเมตรนะแกอาจตายได้ แล้วจะมาว่าฉันไม่เตือนไม่ได้นะ 

อ๋ออออออออ แล้วทำไมมันไม่บอกวะ 

เอ๊ะ ไอ้พี่เอ้นี่ เพื่อนมันหวิบแล้วติให้มาบอกหลาว อิฉันละเบื่อเด็กบางกอกจริงๆ

หลายปีผ่านไป

วันนั้นะฉันนะวิปฉิบหา....................... คนยิ่งรีบๆอยู่ผู้ร่วมโครงการก็รออยู่แกนะก็ต้องให้ฉันจักการเรื่องให้ตอนนั้นเลย พี่เอ้มันด่าอิฉันนะค่ะ

โห แก จากใต้ไปนานแต่ภาษาแกยังจัดจ้านเหมือนเดิมนะ
เออให้มันรู้ซะบ้างว่ากูเพื่อนใคร

โห นี่มันด่ารึชมอิฉันกันแน่ค่ะท่านผู้ชม  เลือดออกซิบๆเลยเราถูกเพื่อนขบ

เอา ค่ะ เอา

ตั่งแต่พี่เอ้เข้ามาทำงาน พี่หลิวของเราก็รักน้องจ๋าน้อยลง เวลาพี่หลิวแหลงกับเพื่อนก็จะแทนพี่เอ้ ว่า น้อง อ.  ช่วงก่อน ก็น้อง ล. อิฉันเองหละค้า  ตอนนี้น้อง อ. เป็นที่รักของพี่หลิว ส่วนน้องจ๋า นั้นก็ยังคงเป็นจ๋าดังเดิม
พี่หลิวถาม น้อง อ. ว่า
น้องเอ้ วันนี้เอาครัวซองมั๊ยน้อง
เอา  เอามาทำไมค่ะ 
ดาวเคราะห์เข้าหลาวแล้วอิฉัน หันไปบอกพี่เอ้ ว่า  พี่เอ้พี่หลิวถามแกว่า จะกินมั๊ยครัวซองนะ 
อ๋อ กินค่ะพี่ 
แล้วพี่หลิวก็เดินจากไปซื้อให้แม่นาง
แหมม ใครจะไปรู้หละแก เอามั๊ย เอามั๊ย นี่จะให้ฉันเอาอะไร เอาไปทำไม  กำกวมวะ 
หลายปีผ่านไป พี่เอ้จะไปตลาดถามฉันว่า แกจะเอามะม่วงมั๊ย 
โอ๊ย จะเอามันมาทำไมหละแก มะม่วงนะ 
ว่าแล้วพี่เอ้มันก็เดินจากไป ทิ้งท้ายไว้ว่า อย่าแดกมันแล้วกัน 
 โหหหหหหหหหห มันร้ายจริงๆ ปีกล้าขาแข็งแล้วทิ้งเพื่อนเลย รู้งี้ปล่อยให้มันแห้งตายคาเกาะก็ดีหรอก ว่ามั๊ยค่ะท่านผู้ชม 

ไหรหลาว

งานโรงแรมมันก็พันนี้แหละน้ำไม่ไหล ไฟดับ แมงสาบอยู่ในห้องแขก ช่างไปซ่อมไม่ทัน หัวเช้าพอแขกติเช็คเอ้า เจ้าข้าเหอแม่บ้านเช็คมินิบาแทบไม่ทัน ยิ่งแขกมาเที่ยวเกาะอีกต้องเช็คเอ้าให้ทัน ก่อนเรือออก เจ้าข้าเหอ ที่มันหรอย

พี่เอ้มาหลาววันนี้ กำลังเรียกวอ ไอ้วอ นี่มันก็ วิทยุสื่อสารดีๆนี่เอง  ยกตัวอย่างเช่น วอ สอง เรียก วอ หนึ่ง ทราบแล้วเปลี่ยน พวกเราเลยเรียกมันว่าวอ

  พี่สาว พี่สาว เช็คมินิบาร์ห้อง 111 ด้วยค่ะ 
ค่ะ   พี่สาวตอบกลับมา 
ไม่ถึงหนึ่งนาที  พี่เอ้   วอ อีกรอบ
 พี่สาวห้อง 121 ด้วยค่ะ 

เอ้ายังไม่ถึงไหนที พี่เอ้ ก็ วอเรียกอีกครั้ง 
พี่สาว แขกห้อง 111 เค้าลืมเข็มขัด ช่วยเช็คด้วยค่ะ
ค่ะ พี่สาวว่า 

พี่สาวยังไม่ทันได้วางวิทยุดี พี่เอ้เอาอีกแล้ว
พี่สาวค่ะ
พี่สาวตอบกลับมาว่า ไหรหลาวน้องเอ้

เอ๋อ เอ้ไม่มีอะไรจะเล่าค่ะ แต่แขกห้อง 111 เจอเข็มขัดในกระเป๋าแล้วค่ะ 

ฉันเกือบยักหงาย  น้องจ๋า รีบเข้าไปอธิบายให้พี่เอ้ เข้าใจ  พี่เอ้คะ ไหรหลาว นี่มันหมายความว่า อะไรอีกหละ 

อ๋อ พี่ก็นึกว่าพี่สาว พี่สาวจะให้พี่เล่าอะไรให้ฟัง พี่ยิ่งรีบๆอยู่ 

ลำดวนแกก็หัวเราะอยู่ได้ ทำไมไม่รู้จักบอกฉันละห๋า

แหมม แกรัวซะขนาดนั้นฉันจะไปบอกแกทันเหรอพี่เอ้

สงสัยคราวนี้ได้พิมพ์พจนานุกรภาษาบ้านเราขายพี่เอ้แน่แล้ว ฉันแหลงกับพี่หลิว

หวานเย็นของพี่เอ้

วันต่อมาพี่เอ้ พี่เอ้เจอหัวหน้าช่าง พี่เอ้บอกพี่เค้าไปว่า พี่ค่ะ ห้อง 193 นะค่ะ ไฟเสียพี่ช่วยไปดูให้เอ้หน่อยนะค่ะ 

หัวหน้าช่างบอกว่า น้องเอ้เหอ หวันเหย็น พี่ค่อยไปแลให้นะ 
พี่เอ้ ทำหน้าเหยเก แล้วถามว่า อะไรนะค่ะ พี่
หัวหน้าช่าง บอกว่า หวันเหย้น หวันเหย็น

ลำดวน พี่เค้าว่าไงนะแก
พี่เค้าว่า น้องเอ้ เย็นๆ พี่จะเข้าไปดูให้นะ

อ๋ออออออออออออ แล้วอะไร หวันเหย็น หวันเหย็น วะลำดวน 
เย็นนี้  นะ แก ฉันบอกพี่เอ้
เออ ฉันก็นึกว่า หวานเย็น หวานเย็น พี่จะไปซื้อมาให้ พูดเรื่องไฟไห๋งไปออกหวานเย็นวะ 
ฉันละงง 

ฉันนึกในใจ ทางเดินนี้ของแกมันยังอีกยาวไกลนักพี่เอ้ เอ๋ย

ลำดวน

พี่เอ้ สาวสวยจากรุงเทพ ลงมาทำงานบ้านเราวันแรกเลยเจอเพื่อนร่วมงาน
น้องจ๋า เด็กบ้านเราทำงานโรงแรมมานาน แหลงกลางฉะฉานทักทายพี่เอ้

พี่เอ้เป็นไงบ้างค่ะ นอนหลับสบายมั๊ยเมื่อคืน 

พี่เอ้ ตอบว่า หลับสบายมากค่ะน้องจ๋า 
พี่หลิว เบล์บอยรูปหล่อผู้หลงรักน้องจ๋ามาหลายปี ทักพี่เอ้ พันพรือมั่งน้องเอ้ วันนี้ทำงานวันแรกแหละ 
เออ น้องจ๋า พี่หลิวเค้าว่าไงนะค่ะ
พี่หลิวว่า เป็นไงบ้างค่ะพี่เอ้ มาทำงานวันนี้วันแรกซินะ 
ดิฉันลำดวนเด็กใต้บ้านเรา นึกในใจว่า พี่เอ๊เหอ ทางเดินนี้ยังอีกไกลนัก ต้องเรียนภาษาบ้านเราแล้วแหละพี่เหอ