ซอยหรอย ซอยหรอย

เพื่อนซี้อยู่ข้ามมหาสมุทรเขาคุยกัน 
นี่เพื่อนติไปตัดผมซักหิดหลาว
ไปร้านไหน ไปช่างนั้นม่ายที่ซอยผมตัวเองคราวที่แล้ว 
เออร้านนั้นแหละ เพื่อนติตัดสั้น 
เออ ร้านนั้นซอยหรอย 
ไอ้ยา เค้าคงซอยหรอยนั่นแหละเพื่อนเหอ เพราะช่างนะไม่ใช่ผู้หญิงและเค้าก็ชอบผู้ชาย

อีกข้างหัวเราะลงไปนั่งกอง เพื่อนว่าแล้วเค้าซอยหรอย ซอยหรอย 

สาวๆบ้านเราหวางนี้ไปกันไกลแล้วพี่นอ้งเหอ 

ใจความสำคัญ เอ้ ปะทะ สุกิจ

สุกิจมะรืนนี้ฉันจะลาไปหาความสำราญบนฝั่งสักสองสามวัน ไปดูอะไรที่มันเจริญตาเจริญใจสักหน่อยนี่ฉันบอกไว้ก่อนจะได้ไม่ถามหา

สุกิจไม่ทันฟัง ถามว่า ลำดวนเอ้มันว่าไหรนะ

ตอรือตอเรื่องมันติไม่อยู่

แก๊ ฉันพูดตั้งยืดตั้งยาวแกแปลออกมาได้แค่เนี๊ยะ

พวกฉันนะเน้นแค่ใจความสำคัญ แกตกภาษาไทยละซิท่า จับใจควาสำคัญนะ

แม่จะไม่ซื้ออะไรมาฝากสองคนนี้เลย สุมหัวกันกัดฉันดีนัก

อือฮึ ที่ใจดำ

สุกิจมันว่าอะไรฉันแกบอกมา

มันว่าแกนะสวยดีหรอกนะ แต่ทำไมใจร้ายใจดำกับพวกฉันได้ลงคอ พวกฉันออกจะดีกับแกจะตายถ้าไม่มีพวกฉันแกคงเหงาเฉาตายไปนานแล้ว

ถูกต้องทุกประการ สุกิจว่า

กูอยากจะเป็นลมกับไอ้สองคนนี้จริงๆ  แล้วพี่เอ้ก็จากไปจัดกระเป๋า 

พระดี ของจุ๋ม

กลับมาที่เรื่องสาวชาวกรุงกันสักหิดหลาว
พี่เอ้ถามว่า
นี่แกหายไปไหนมาหาไม่แจ้งข่าวสารให้เพื่อนรู้บ้าง ฉันละหวิบจริงๆ 
ไอ้ยะ นอ้งเอ้แหลงบ้านเราเลย พี่หลิวว่า
ทำท่าพันนั้นแหละพี่หลิวเหอ สุกิจว่า
เดี๋ยวแม่ด่าสามวันไม่เลิกเลยสุกิจ  
เอ้านี่สุกิจ จุ๋มส่งของให้
ไอ้ไหรจุ๋ม 
พระดี เค้าว่าเผื่อทีผีที่เข้าเธอมันติออกมาเสียมั่ง 

ส่วนอิฉันคนที่พี่เอ้ถามยังนั่งอยู่เหลยไม่ได้ตอบคำถามที อาการนี้หน้าฟร้อนเป็นกันทุกคนค่ะ ชอบทำเฒ่าเพื่อน

เกิดหยามไหนแค่ได้สวยพันนี้

ทางโน้นก็ตอบมาว่า

คนทางโน้นเป็นยังไง เงียบ หรือฉาวโฉ่ พูดดังเร็วหรือเบา ความมีระเบียบวินัยดีมั้ย ตลกมั้ย ยิ้มง่ายหรือยาก ส่วนใหญ่อ้วนผอมหรืออวบ

อีกคนไม่รอช้ามีเวลาแคบตอบทันทีมีใจความว่า  

ผู้หญิงที่นี่ บอกได้ตามตรงเลยว่าถ้าเราสองคนอยู่ที่นี่คงไม่ได้เกิด ไม่ว่าชาตินี้ชาติหน้าหรือชาติไหนๆ ที่มันสวยเอาเรื่องสาวๆบ้านเราตกขอบหนนเป็นแถวๆ สวยและสง่าดูดีมีมนุษยสัมพันธ์ดีมากอีกต่างหาก แต่งตัวแต่งหน้าทาปากกันสวยงามนี่ไม่ใช่ไก่ธรรมดาไอ้ที่เค้าว่าไก่งามเพราะขนคนงามเพราะแต่งนะ ไอ้นี่มันไก่ประกวดนางงามทั้งประเทศ แล้วช่างพรือที่ทำได้กันพันนี้ พระเจ้าช่างใจดีเสียจริงๆ ถ้าผู้ชายบ้านเรามาที่นี่อาจนั่งอยู่แต่หน้าบ้านงานการไม่ต้องทำวันๆนั่งแลแต่สาวๆที่ท้วมๆก็ยัง อ้วนนี่ยังไม่เคยเห็น ขนาดเพื่อนยังแลไม่เบื่อเลย แต่ผู้ชายของ ผู้หญิงของเขาพูดจานิ่มนวนอ่อนหวาน แต่พันนี้ที่บ้านแสดงว่าคงมีอิธิพลน่าดู ตัวเองจะไม่เจอผู้หญิงก้าวร้าวเลย

ส่วนผู้ชายไว้หนวดไว้เครากันรกรุงรังเสียดีไม่ว่าหนุ่มหรือแก่แลแก่หมดเพราะทั้งหนวดทั้งเคราขึ้นทั้งหน้าเลย แม่บ้านเพื่อนว่าพวกนี้ขนดกอย่างแรงสามีแกเป็นคนที่นี่ทั้งนี้และทั้งนั้นแกคงรู้แจ้งเห็นจริงว่าม่าย ผู้ชายหล่อๆตั่งแต่มาหาไม่เจอที ตัวท้วมๆทั้งเมืองบางทีหนุ่มๆ ยี่สิบหวา พุงเป็นกองเฮ้อเห็นแล้วให้นึกถึงตัวข้าพเจ้าเองไอ้เราไปได้ไกลขนาดนี้เลยเหรอ แต่เค้าสุภาพนุ่มนวลและไม่หยาบคาย เค้าจะไม่โลมเลียด้วยสายตาไม่ว่าพันพรือแต่จะมองเราว่าเป็นคนชาติไหน คนที่นี่ชอบชาวต่างชาติเค้าถามทุกคนว่า เธอมาจากไหน หนุกหนานติตาย แต่ชาตินี้ที่ไปเที่ยวบ้านเราชื่อเสียไม่ค่อยดีเพื่อนก็ไม่รู้เหมือนว่าทำไม เจอแต่คนที่นี่ยังคิดไม่ออกเลยว่าทำไมเวลาเขาไปนอกประเทศถึงไม่น่ารักเหมือนบ้านเราแต่คนที่นี่ที่เพื่อนเจอที่เมืองไทยก็น่ารักดี อาจเป็นเพราะไม่เข้าใจวัฒนธรรมเค้าก็เป็นได้เลยคิดว่าเขาหยาบคายและแหลงไม่รู้เรื่องเพราะเวลาเขาเข้าใจเขาจะโยกแคงคอ บ้านเราหมายความว่าสงสัยแต่ที่นี่หมายความว่า โอเค อันนี้อาจเกิดการกวนตีนกันได้โดยไม่รู้ตัวทั้งๆที่เข้าใจเหมือนกัน เออแปลกนะ ผู้ชายที่นี่จะรักเมียของตัวเองมากเมียไม่ต้องทำอะไรเลยเป็นคุณนายอย่างเดียวเลยเพื่อนเหอ ผัวหาตางไปเหอะหาให้ตายเท่าแต่ทำกับข้าวไว้รอที่บ้านเป็นพอแล้วก็ทำความสะอาดบ้านซื้อกับข้าวไหร

สามีจัดการมาให้หมด แถมยังมีตางไว้ให้ใช้จ่ายอีกต่างหาก

อันนี้เราแหลงกันถึงชนชั้นกลางนะ ถ้าคนยังตางเมียเท่าแต่นอนดิกตีนเลยเพราะมีคนใช้อีกต่างหาก อาหารไม่ต้องทำสั่งมากจากร้านเพราะมันไม่แพงสำหรับเขาหรือมีเพื่อนเชิญไปกิน อาทิตย์หนึ่งเชิญมันสักห้าวันก็มี

เวาลาถูกเชิญก็เอาแหละเริ่มมากันสองทุ่ม สามทุ่ม สี่ทุ่ม เวลารับประทานอาหารจริงๆ สิบเอ็ดตอนกลางคืน โอ๊ยเกือบตาย อีกอย่างแม้เพื่อนบ้านเชิญก็จงแต่งตัวอย่างงดงามเหมือนไปออกงานสังคม ดิฉันไปมาแล้วเจ้าประคุ้นเอ๊ยตกใจ มีเพื่อนและคนฝรั่งเศสอีกคนที่แต่งตัวธรรมดามา วันหลังเพื่อนบ้านอีกห้องเชิญหลาวคราวนี้เรารู้งานชุดดำรอ้งเท้ามีส้นนิดหน่อย เฮ้อรอดตัวไปอันนี้ก็ถือว่าไม่เด่นนะธรรมดา ๆ อย่างแรง

ตรงหน้าต่างห้องทำงานเพื่อน สวยมาก เห็นพระอาทิตย์ขึ้นพระอาทิตย์ตกทุกวันเลย โลเคชั่นดีจริงๆ เพื่อนเหอ

แล้วติฟังเรื่องไหรหลาว อาหารการกินอร่อยมาก ถ้าติลดความอ้วนอย่ามาอยู่ที่นี่เพราะจะทำไม่ได้ นาชิมน่ากินไปเสียหมดตั่งแต่ขนมปังไปถึงอาหาร ไก่ย่างเนื้อย่างแกะย่างบ้านเขาอร่อยมาก ไม่ต้องจิ้มน้ำจิ้มเค้าหมักมานิดหน่อยกินกับข้าวบ้านเขาอร่อยอย่าบอกใคร

มารยาทการกินดีสุดๆ ได้รับการสั่งสอนมาดีทุกคนที่กินแล้วเห็นแล้วกินไม่ลงนั่นหายาก เราต้องระวังให้ดีว่าอย่ากินไปแหลงไปเพื่อนจะกินข้าวไม่ลงได้ค่ะ

ถามหิดเดียวเราต้องตอบตั่งยาว ว่าแล้วก็เล่าเรื่องดีของทางนั้นมาสามเรื่อง ด่วน เรื่องแม่ผัวมาเยี่ยมนับเป็นเรื่องดีที่หนึ่งแต่นั่นฟังแล้วเอาเรื่องอื่นมาด้วยนะค่ะ

แคบหนาอย่าลืม

เพื่อน ผ  ไม่ใช่เพื่อนผัว แต่เป็นเพื่อนผู้รู้ใจเจ้าค่ะ

อยากเป็นคนใช้

และแล้วพนักงานขายเครื่องสำอาจก็เขียนมาหลาวว่า

ของเพื่อนยังอยู่ครึ่งหลอด แต่ยังไม่เอาใหม่ จะขอลองสปานี่อย่างเดียวก่อน ว่าติส่งรูปให้เตงแล แต่ไม่ได้ฤกษ์ที แม่สามีมากับแฟน แฟนแกอ้วนมาก เป็นมะเร็งด้วย แม่สามียุ่งต้องดูแลแฟน ไม่ได้เอาหลานไปเลี้ยงเลย ปล้ำแต่ติให้เพื่อนพาหลานไปหาลูกเพื่อนเหนื่อยมาก แกปล้ำแต่ติให้หลานลงน้ำ ลูกเพื่อนไม่นอนกลางวัน มัวแต่ติเล่น แล้วเด็กมันก็งอแงตอนหัวค่ำ หกโมงเย็นหลับ แปดโมงเย็นตื่น นอนอีกทีสี่ทุ่ม ตื่นตีห้า นอนอีกทีเจ็ดโมงเช้า ตื่นสิบโมงเช้า เวลากินเวลานอนเปลี่ยนมั่วหมด เพื่อนก็ต้องปรับตาม เหนื่อยมาก ไม่อยากให้แกมาเลยจริงๆนะ วุ่นวาย อยากอยู่เงียบๆ เด็กก็ไม่สับสน ทุกอย่างเป็นเวลาคาดการได้ อยากกรี้ดดดดด เซ็งๆๆๆๆๆ

ฟังว่าเพื่อนทุกข์ร้อนพรืออีกข้างของชายแดนก็แคบตอบมาด่วนมีใจความว่า

ฮายเพื่อนเหอ ติให้ลูกกินขี้นอนเวลาเดียวกันตลอดชีพได้พรือ อันนี้ก็ฝึกเอาไว้ให้ลูกรู้จักปรับตัวมาเรียนรู้ตอนแก่ยากตาย โอ๊ย ๆ อาจกระทะกระเทือนโดนแม่ค๊า มาบ้านเพื่อนถ้ากินข้าวนอกบ้านร้านอาหารธรรมดาอาจไม่เกินคนสองสามร้อยอาหารอย่างเดียว แต่ถ้ากินหลายอย่างก็อาจแพงขึ้น แต่ถ้าหรูๆนั่นไม่เคยไปเหมือนก็กินอย่าให้มันหรูแรงตะ เรื่องกินนี้กินไปอย่าไปอดออมตัวเองก็ทำงานบ้านไปตะถ้าไม่อยากบายนะเค้าเอามาเลี้ยงดูให้บายดีอยากทำตัวลำบากทำไหร เพื่อนก็ไม่เข้าใจตุ้งตางที่มีประหยัดไว้ได้สักเท่าไหร่เชียวบวกลบคูณหารกับค่าหาหมอปวดหลังบวกเวลาที่ต้องนอนครวญครางว่าเข็ดโว้ยเข็ดโว้ย ลูกก็มาเรียกแย้วๆว่าแม่ไปเล่นกันไปเล่นกัน ฮายแค่คิดก็ปวดกะบาล เพื่อนที่แหลงได้นี่เพราะโดนมาแล้วทั้งนั้นตัวเองอย่าไปฟังจงตั้งหน้าตั้งตาทนทำต่อไปไม่ไหวเมื่อไหร่แล้วค่อยบอกเพื่อนมาว่า เพื่อนเหอ เพื่อนก็เป็นเหมือน โอ๊ยคราวนี้แหละเราได้เป็นคู่ฮา ของแท้

ว่าแล้วก็จงไปกรี๊ด กรี๊ดแล้วก็ให้เสียงมันดังไปเลยถ้าเพื่อนข้างห้องมาถามว่า

เกิดไหรขึ้นบี ก็บอกเขาไปซื่อๆว่าฉันเครียดดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่อยากเป็นคุณนายอยากเป็นคนใช้ค้า

ชีวิตคนไกลบ้าน

ได้รับฝั่งโน้นนั่งขำแล้วก็ตอบกลับมาว่า 

อ่านไปขำไป ทำเรื่องเครียดให้เป็นเรื่องขำได้ หนุกหนานจริงๆ แค่อ่านยังเหนื่อยเลย เพื่อนคงไม่สร้างไหรที่นี่ เพราะกลัวอนาคตติเป็นแบบเตงฮ่าาา ย้ายที่ใส่ตู้คอนเทนเนอร์กี่ตู้นี่ จัดบ้านเรียบร้อย เข้าที่เข้าทาง ทุกอย่างลงตัวเมื่อไหร่ บอกมานะ ติได้หาตั๋ว เพิ่งดูตั๋วเมื่อคืน ไม่ค่อยเลวร้ายเท่าไหร่ ต้องใช้เงินเท่าไหร่ถ้าติอยู่หนึ่งอาทิตย์ ประมาณน่ะ เพื่อนขอกินข้าวนอกบ้านเป็นส่วนใหญ่นะ ชอบกินอาหารแตกต่าง ยังไงก็ไปถึงนั่นแล้ว ถ้าไปเที่ยวทุกวันค่าน้ำมันรถประมาณเท่าไหร่ ขอให้โชคดีเรื่องจัดของ คงช่วยอะไรได้ไม่มาก นอกจากเป็นกำลังใจ

 วันนี้เถียงกับแม่ผัวหลาว แก่บอกเพื่อนว่าต้องซื้อตุ้กตาให้ลูกมั่ง ต้องทำอย่างโน้นอย่างนี้ สอนลูกแบบนั้นแบบนี้ เพื่อนบอกว่าจะเสียเวลาพูดทำไม เพราะยังไงฉันก็จะเลี้ยงตามที่ฉันคิด ไม่ว่าคุณพูดยังไงฉันก็ไม่เปลี่ยนแนวเพราะฉันมีแนวทางของฉันแล้ว แกแหลงว่า งั้นบางทีฉันจะเอาหลานไปแลมั่ง แล้วติทำให้มีความสุขสนุกกว่าตอนอยู่กับพ่อแม่ เพื่อนบอกว่าถ้าลูกเพื่อนอยู่กับแก แกก็เลี้ยงแบบที่แกว่าดี ตามใจแกเรื่องของแก แต่ถ้าฉันอยู่ด้วยก็ต้องแบบของฉัน 

 แกบอกว่าติให้ของขวัญวันคิดมากกับวันปีใหม่เป็นคอร์สรักษาสิวฝ้าที่สปา ต้องทำช่วงหน้าหนาวทุกสามอาทิตย์ แพงมาก ห้าร้อยยูโรเจ็ดครั้ง เห็นผลรับประกัน เพื่อนบอกว่าเอา แก่ก็บอกว่าสัญญาได้มั้ยว่าติกินเค้กกับไอติมอาทิตย์ละครั้ง ครั้งละหิดเดียว เพื่อนคิดอยู่พักนึง แต่เพื่อนก็สัญญา เห็นมั้ย อะไรที่ว่าดี เพื่อนก็ไม่โง่ดันทุรังหรอก เพื่อนติแลทีว่ามีไหรในโลกนี้ที่ทำให้หน้าเพื่อนดีขึ้นได้มั่ง ถ้าผิวหน้าดี เพื่อนคงมีความสุขกับตัวเองมากขึ้น จะได้มีอารมณ์แต่งสวย ตอนี้หน้าตาขี้เหร่ แต่งพรือก็ขี้เหร่

 แค่นี้ก่อนนะจ๊ะ

ฝั่งโน้นอ่านแล้วก็ตอบมาว่า

เพื่อนเหอดีมากให้มาเราก็รับ ไอ้ที่เพื่อนเอามาจากบ้านดีมากตอนนี้หน้าตาคุณชายจากยับๆดีขึ้นแล้วหน้าเพื่อนจากแก่แค่ตายค่อยดูได้หิด ตัวเองหมดแล้วยัง ถ้าหมดแล้วเดือนธันวาเพื่อนนหลบบ้านสั่งมาเลยเดียวเพื่อนส่งไปให้ตางโอนมาให้เพื่อนกันแต่ว่า ดีมากใช้ไปตะตัวเองอย่าคิดว่าไม่เห็นเพื่อนเห็นความแตกต่างอย่างชัดเจนเลยจากหน้าตัวเอง ขนาดตัวเองเพื่อนเองนะเพื่อนยังพอแลตัวเองได้มั่งในจก ฮายกลุ้มเรื่องเดียวคือว่าติสวยนี้แหละ สวยแล้วได้ไหรมั่งวะอยากรู้จริงๆ  เกิดมาไม่เคยนะค่ะ อิฉันอยากรู้

ไอ้ที่ตัวเองว่า เพื่อนว่าผิวกับบุคลิกสำคัญกว่ารูปร่างหน้าตา ผิวสวย บุคลิกดี ใส่อะไรก็ดูดี ทำอะไรก็ดูเด่น ถูกต้อง แต่ถ้าหันหน้ามาฟันเหยินเหมือนแก้วหน้าม้า อันนี้อาจวิ่งป่าราบได้นะเพื่อนเหอ เพราะงั้นมีโอกาสแล้วจงทำเสีย สุนทรภู่ สอนไว้ว่าพรือ ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่ง จำไว้ตะท่องให้ขึ้นใจ ไก่ชนตัวเป็นล้านแน่จริงให้ขนหลุดโกร๋นเกลี้ยงเกลา แลถิใครจะหาญจับมาลูบจูบคลำ นักเลงไก่คนไหนว่าแน่ลองทำให้เพื่อนแลทิ โถนึกว่าแน่ เพราะฉะนั้นจำคำท่านสุนทรภู่ไว้ ท่องให้ขึ้นใจเช้าเย็นถ้ากลัวลืมให้เขียนใส่ดาษต้มกับน้ำกินไปเลยเพื่อนเหอ รับรองไม่มีลืม

อะอ๊ะ ที่แหลงได้เพราะทำมาแล้วค้า

 เอาพันนี้เพื่อนคิดว่าเราต้องเอาที่เราแหลงๆกันนี้ไปพิมพ์ขายท่าติขายดี ขำกันทั้งเมือง ดีม่าย 

ปรึกษาปัญหาชีวิต

อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นเพื่อนนะ ถ้ามีอะไรต้องทำหลายอย่าง เพื่อนติจดแล้วจัดลำดับว่าอันไหนด่วนทำก่อน อันไหนรอได้ทำทีหลัง เพื่อนเคยทำงานออฟฟิศแล้วมีผู้จัดการบ้าๆ ตื่นเช้ามามันก็สั่งลูกเดียวว่ามันต้องการไหร เพื่อนก็จดใส่กระดาษไว้ พอเตงทำอันไหนเสร็จเตงก็กามันทิ้ง แล้วแลว่ามีไหรต้องทำหลาว ว่าแต่เตงมีไหรต้องทำนักหนา ลูกไปโรงเรียนแล้วน่าติมีเวลา บ้านก็มีคนทำความสะอาดให้ จัดของเป็นงานช้าง แต่ไม่น่าติเป็นเรื่องด่วนสุด 

 เรื่องจัดของ เตงจัดแบบคร่าวๆลวกๆไปก่อนแล้วค่อยเก็บรายละเอียดทีหลัง เช่นเสื้อผ้าไว้ด้วยกันในตู้ไปก่อน แล้วค่อยมาแยกพับหรือแขวนทีหลังตอนที่ว่าง หนังสือกองไว้ด้วยกันไปก่อนแล้วค่อยมาแยกตามประเภทหรือตามขนาดทีหลัง บางอย่างไม่รู้ติไว้ไหนก็วางด้วยกันกับของที่ไม่รู้ติไว้ไหน แล้วค่อยมาจัดคัดแยกทีหลัง ถ้าต้องออกจากบ้านไปทำธุระที่เกี่ยวกับโรงเรียนลูกก็ออกไปทำอย่างอื่นที่ต้องทำนอกบ้านพร้อมกันทีเดียวเลย 

 ไม่รู้ตอบตรงปัญหาม้าย เพื่อนไม่มีปัญหาแบบนี้ ปัญหาของเพื่อนคือยอมเหนื่อยทำเองทุกอย่างเพราะเสียดายตาง ตอนนี้พยายามแก้ใขอยู่ ทำเองทุกอย่างมันทำให้เพื่อนเครียด เพื่อนเป็นคนชอบทำให้มันเสร็จๆ จบๆไป ตอนย้ายจากเขาหลักมาภูเก็ต เพื่อนจัดบ้านเสร็จเกือบเที่ยงคืน ตื่นเช้าเก็บรายละเอียดเล็กๆต่อ ช่วงนี้ลูกกำลังกวน ทำอะไรก็ไม่ถนัด แต่เอาลูกเป็นหลัก ลูกมาก่อนอย่างอื่น พอลูกหลับเพื่อนก็สปีดเลย

 อย่าลืมบอกว่าให้ไปหาช่วงไหน ไปปีหน้านะ แล้วบอกมาหิดว่ามีไหรต้องทำนักหนา ตื่นมานี่คุณนายทำไหรมั่งคะ แจ๋วอยากไปช่วยแต่ลูกกับสามีคงไม่ยอม 

จดหมายจากชายแดนก็ส่งมาว่า

นี่ขนาดอ่านแล้วไม่เข้าใจยังเขียนมาชัดแจ้งแดงแจ๋ เพื่อนเหอ เพื่อนนะหลังจากไปส่งลูกไปโรงเรียนแล้วก็กลับมามั่วตั่วเรื่องบ้านนี่แหละแต่เพื่อนนะผิดพลาดทางเทคนิคว่าไม่ได้จดไว้ว่าทำไหรให้เสร็จเป็นห้องๆไป อ้าวตรงนี่ยังไม่เสร็จก็ไปเริ่มตรงนู้แล้วหลาว ข้อเสียใหญ่ของเพื่อนเลย นายหัวว่าอย่าจัดทั้งวันให้ออกไปนอกบ้านมั่งติประสาทกินเพื่อนไม่เชื่อจัดทั้งวันทั้งคืน เที่ยงคืนตีหนึ่งแล้วแกต้องมาเรียกไปนอน ประสาทกินจริงๆ ตัวเองลองหลับตาแล้วนึกถึงของกระจุกกระจิก ของลูกของสามี ไหนปากกา กระดาษ ดินสอ ยางลบ ของไว้ทำงานฝีมือ นี่ยังไม่นับลังใส่ของนะ แล้วชั้นวางลังอีก หนังสือเป็นร้อยๆเล่ม แฟ้มเอกสาร ของจุกจิกที่ต้องซื้อมาตุนเพราะที่นี่อาจไม่มี แล้วต้องจัดวางให้ดีเพราะเดือนๆหนึ่งต้องเชิญแขกมากินข้าวบ้าน ไหนช้อนเป็นสิบๆหาง หม้อ กระทะ ไห กุบ ปุกเกลือ อาหารที่ต้องซื้อมาตุน ตู้เย็นสองเครื่องไว้แช่ไวน์ โต๊ะในออฟฟิตสองตัว แยกร่างแล้ว ไหนตู้เสื้อผ้า ที่ต้องย้ายลงไปไว้ห้องเก็บของอุปกรณ์วาดภาพของเพื่อน โต๊ะใหม่สองตัวตัวละสองเมตร เก้าอี้สิบสองตัว โต๊ะเก่าอีกสองตัว ตัวละสองเมตร เก้าอีกอีกหก โซฟาตัวใหญ่ที่ไม่รู้ติตั้งไหนดี ตัวเล็กสำหรับ สี่คนนั่ง เก้าอี้โซฟาเดี่ยวอีกสี่ เก้าอี้กลมอีกสี่ นี่ยังอีกมากมายที่เจรไนวันนี้ทั้งวันไม่หมด กูติบ้าตายไม่รู้ติไว้ตรงไหนดี ห้องเก็บของเต็มไปเสียหมด ด้วยเสื้อผ้าหน้าหนาว ติให้ยังเสื้อหนาวตัวเดียวรองเท้าคู่เดียวก็ไม่ได้เพราะบางปีหนาวมากบางปีหนาวน้อย ของลูกไม่นับเพราะอาจต้องซื้อใหม่เพราะตัวใหญ่หวาเดิมทุกปี

หลบมาจากส่งลูกโรงเรียนแล้วก็มาจัดการงานบ้าน

ย้ายโซฟา จนมันร้องแล้ว ว่าอย่าย้ายกูหนักถีเจ้าข้าเหอ ไม่รู้ติทำพรือให้ลงลอ๊ก ออ๋ นี่ลืมมีเก้าอี้ไว้นั่งแลทีวีอีกสามตัว ทีวีช้างอีเครื่อง แล้วไม้แกะสลักอันใหญ่สูงร้อยเจ็ดสิบ อีกสามอัน อันเล็กอีกห้า ท่าติบ้าแล้วเพื่อนเหอ

มาเก็บของ ที่วางหนังสือไม่พอสั่งสองอัน เอ้ารอจนพี่แกทำเสร็จเอามาส่งไม่ตามสั่งหลาว ฮายเหนื่อย เอ้าไม่พอสั่งอีกอัน หลาวเพื่อนเหอ ไม่เป็นตามสั่ง กูละเครียด ถ้าติหัวเราะก็อย่าให้มันดังแรงเพราะเดียวเพื่อนได้ยิน ที่มันหัวหกก้นขวิดเพื่อนเหอ

เอาคราวนี้ได้ชั้นวางหนังสือมา ชั้นไม้ดันตัดมาใหญ่เกินไปหลาว เอ้าต้องเอาไปให้ตัดใหม่แล้วอีกสองอันที่ขาดต้องให้เอามาเพิ่ม เอ้าเจ้าข้าเหอ วันหยุดของบ้านเค้าหลาวรอไปตะเพื่อน

นี่วันนี้เปิดทำการต้องรอให้คนขับรถโทรไปเจรจาไม่รู้ตอหรือเสร็จ ของในลังก็รอไปตะชาตินี้ตอหรือได้ทำ

บ้านหลาว มีแม่บ้านก็จริงแต่เขาทำงานไม่เหมือนเรา เขาว่าเพื่อนนี่เรื่องมากนะเก็บยิบเก็บยับเลย แหมมวะ ไม่เจอตัวเองที เพื่อนนี้น้องๆไปเลย เพื่อนเขียนให้เลยว่ามาถึงทำไหรมั่งใช้วัสดุอันใด ต้องคอยแลคอยแหลงไม่งั้นอาจต้องหลบมาทำเอง แกแก่แล้วทำงานดีแต่เราต้องคอยดู สรุปว่าทำเองจะดีหวา แต่ว่าไม่เอาแหละเอาเวลาไปทำอย่างอื่นหวา ยอมเจ็บหัวสักสามเดือนกับแกหลังจากนั้นคงดีขึ้น

ณ.เวลานี้ก็จัดหนังสือกับชั้นที่มีไปก่อนย้ายแล้วย้ายหลาวจนชั้นเจ็บหมดแล้ว 

ในออฟฟิตก็เต็มไปด้วยเอกสารเล็กๆน้อยๆ นี่ยังไม่นับงานที่ต้องทำประจำวันกันนะ บ่ายสามทำกับข้าว หรือบางทีทำตอนเที่ยงเลย เผื่อหวันเย็น

ผักสดซื้ออาทิตย์ละหน นั่นคือวันอาทิตย์

เนื้อซื้ออาทิตย์ละหนกัน

คราวนี้ของใช้ในบ้าน เดือนนึงซื้อสักหนถึงสองหนเอามาตุนไว้เลย

นี่ยังไม่นับรถติดเวลาไปไหนทีติดอยู่ในรถเป็นชั่วโมง เวรกรรมเวลาทำงานจริงๆ ไม่ถึงหกชั่วโมง เพราะฉะนั้นจะไปไหนจดไปให้เสร็จว่าจะเอาไหรมั่งคำว่าลืมต้องตัดออกจากพจนานุกรม

 เอ้าห้องลูกก็ยังไม่เสร็จที ของยิบของย่อยเต็มไปหมด มาแล้วก็วางก็กอง แหลงแล้วร้อยหนก็ยังต้องแหลงต่อไป เป้านักเรียนเอาไปเก็บตะลูก ข้าวห่อละลูกกินหมดม่ายกล่องต้องเอามาล้าง ไปเตรียมชุดสำหรับตอเช้าตะลูก อย่าลืมเสื้อคลุม เอ้าไหนเอาการบ้านมาแล ไหนเอาที่ครูสอนพิเศษมาสอนเพราะวิชานี่อ่อนมาแลถิลูก

 วันนี่แค่นี้ก่อนพอหอมปากหอมคอเดียวเพื่อนติเป็นลมเสียคันนึกมากนัก วันนี้คุณชายหยุดต้องไปแลตู้เย็นอีกเครื่องหลาว ขาไปกับขากลับรวมกันนั่งในรถประมาณสามชั่วโมง ไม่ว่าจะพันพรือเพื่อนก็มีความสุขดี ได้ยินพันนี้แล้วคิดว่าอยู่ประเทศนั่นดีกว่ามั๊ย แต่แนะนำว่าให้มาเที่ยวเพราะนักท่องเที่ยวกับมาอยู่เองไม่เหมือนกันมาแล้วไม่ต้องจัดบ้านอีฉานจัดไว้เสร็จแล้วกินแล้วไม่ต้องล้างเพราะมีแม่บ้าน หรือไปซื้อกิน ติไปไหนมีคนขับรถ ฮายชีวิตคุณนายสบายแฮ

 ถ้าติหัวเหราะอีกสักรอบเหลยให้มันดังไปเลยคราวนี้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นคุณนายจริงม่าย

จาก

แจ๋วตัวจริง 

เอาแล้วแหละพี่น้องเหอ ศิราณีจำเป็นต้องออกโรงแล้วคราวนี้

ได้รับเมล์แล้วหน่วยเหนือก็ตอบมาว่า

บ้ะ  เตงบรรลุแล้ว อ่านแมวฉบับนี้ของเตงแล้วแม่เจ้า มันไช่เลย ฮ่าาาาา เรื่องจริงทั้งเพ ถูกต้องแล้วค้าบบบบบ ลูกหลับแล้ว เพื่อนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ อีแมวเตงแล้วก็ติเข้านอนเลย แม่สามีพาไปกินข้าว อิ่มเกือบอ้วก เพื่อนบอกว่ากินมากเกินต้องไปเดินตักหิดก่อนนอนให้มันย่อย แกก็ติตามไปเดินด้วย แกบอกว่าขอลูกเพื่อนไปเลี้ยงที่สวีเดนมั่งได้มั้ย พระสวามีเพื่อนดีใจแขบตอบว่าได้ ไม่ถามเพื่อนซักคำ เวรกรรมจริงๆ พอหลบมาบ้านเพื่อนก็บ่น พี่แกแหลงว่า เราติได้มีเวลาสองต่อสองมากๆ คิดแบบนี้แล้วมีลูกทำไมวะ เพื่อนไม่อยากมีลูก แต่ดันมีแล้วติดลูก ไม่อยากให้ไปไหนไกล  

เรื่องไปหาเตงขอวางแผนตักหิด เพราะช่วงวันหยุดคิดมาก เพื่อนต้องไปสวีเดน ต้นปีหน้าไปสวิส เพื่อนคิดว่าจะออกจากเกาะทุกสองเดือน ไปเที่ยวประเทศแค่ๆ อยู่แต่บนเกาะนี้ตลอดอาจบ้าได้ฮ่าาา ไปที่เตงอยู่เดือนไหนดีที่สุด ไปแล้วอยู่ได้กี่วัน เอาที่เตงว่างจริงๆ  

ว่าติถ่ายวีดีโอก็ยังไม่ได้ถ่าย ลืมเอากล้องไปด้วยทุกที ตอเช้าติพยายามไม่ลืม พรุ่งนี้เพื่อนนัดเจอสาวปานามา มีลูกสองขวบ น่ารักทั้งพ่อแม่ลูก เพิ่งรู้จักกัน เจอกันทุกวันจันทร์ ติถ่ายรูปมาให้แลนะ เค้าสวยมากเลย ยิ้มสวย ผิวดี นมใหญ่กำลังดีฮ่าาา 

ว่างก็ตอบมาอีกนะ เล่าเรื่องคนที่นั่นกับอาหารใหฟังหน่อย อยากรู้ว่านิสัยโดยรวมทั่วไปเป็นยังไง อย่างคนไทยก็ง่ายๆ ยิ้มเก่ง คุยดี แต่ขี้เกียจ ไม่ตรงต่อเวลา ไม่รักษาคำพูด คนสวิส ทำงานดีไว้ใจได้ ตรงต่อเวลา มีระเบียบวินัย แต่น่าเบื่อ คนสวีเดนชอบทำอะไรเป็นหมู่คณะ เงียบๆ ไม่อัธยาศัยดีเหมือนคนออสเตรเลีย คนอิสราเอล หัวหมอ ชอบต่อราคา อะไรพันนี้แหละที่เพื่อนอยากรู้ อ้อ ไปสมัครงานที่ยูเอ็นตะ เพื่อนเห็นด้วย เหมาะมากเลย

สาวใต้ผู้ใจร้อนก็แคบเขียนไปหาเพื่อนอีกมีใจความว่า

ตัวเองมีเวลาแล้วแคบตอบมาให้เร็วเท่าที่ติทำให้ได้เลย ตอนนี้เพื่อนเครียดมาก กับตัวเพื่อนเอง เพื่อนมีรายการที่ต้องทำตั้งหลายอย่างแต่ไม่บรรลุเป้าหมายเลยบางอันก็ไม่ได้ทำเวลาไม่รู้สูญหายไปไหนหมด ตัวเองมีปัญญาว่าพรือให้ตอบมาด่วน เพื่อนไม่รู้ว่าพรือเพื่อนถึงจัดการอะไรได้ไม่เสร็จเรียบร้อยสักเรื่องเดียว 

แหมม วะ แล้วพรือที่ไม่เขียนหนังสือขายสองคนนี้

รายงานการจารจรของชีวิตหิดหลาว 

ลูกเพิ่งหลับ เพื่อนยังไม่ได้อาบน้ำที่เช้านี้ ตอบแมวตัวเองก่อน จัดบ้านเสร็จยัง ลูกเพื่อนวิ่งแล้ว พูดไม่พัฒนาเท่าไหร่ เริ่มตักข้าวกินเอง กินข้าวแต่ละทีแม่มันเช็ดถูเหนื่อย ไม่ค่อยกินน้ำ ท้องผูกบ่อย ชอบให้อุ้ม ไม่ชอบเล่นคนเดียว ฉีดยานี้ไม่เคยร้องเลย พาไปฉีดวัคซีนแต่วา สามคนก่อนลูกเพื่อนร้องน่าเอ็นดู ชอบเล่นกับคนแปลกหน้า 

สามีตื่นมาก็กิน เล่นกับลูกนิดหน่อยก่อนไปทำงาน กลับบ้านก็กิน เล่นกับลูกนิดหน่อยก่อนนอน เสาร์อาทิตย์จะดูลูกมากหน่อย เพื่อนก็ทำงานบ้าน ที่นี่ไม่ค่อยมีไหรทำ เราก็ชอบออกไปเดินริมเล หยุดนั่งพักตามร้านอาหารบ้างครั้ง 

เพื่อนตื่นพร้อมลูกเป็นส่วนใหญ่ ตื่นมาก็หั่นผลไม้ ทำข้าวลินน์ พอกินเสร็จก็ทำความสะอาด พาลูกอาบน้ำ ลูกกินนมแล้วก็นอนต่อ เพื่อนก็อาบน้ำ ทำงานบ้านเตรียมอาหารเที่ยงกับอาหารเย็น ทำไปเรื่อยๆจนลูกตื่น พอลูกตื่นเพื่ิอนก็ออกไปข้างนอกกับลูก ถ้าต้องซื้อของก็ออกไปซื้อตอนนี้แหละ กลับเข้าบ้านก็กินมื้อเที่ยงกัน กินเสร็จก็เล่นที่บ้านหรือไปสนามเด็กเล่นแล้วแต่อากาศ บ่ายสามโมงกว่าก็เข้าบ้าน บางทีลูกก็นอนอีกรอบ บางทีก็ไม่นอน บางทีเบื่อๆ เพื่อนก็นัดเจอคนรู้จักช่วงเย็น พระสวามีกลับถึงบ้านประมาณหนึ่งทุ่ม เหนื่อยมากๆก็จ้างคนมาช่วยแลลูกสองสามชั่วโมง ชั่วโมงละเจ็ดยูโร อีกไม่นานเพื่อนติให้ลูกไปอยู่อนุบาล อาทิตย์ละสามวัน วันละสามชั่วโมง ลูกเพื่อนชอบสังคม ให้เค้าอยุ่แต่กับเราคงไม่เหมาะ 

แม่สามีมาวันที่สิบเอ็ดนี้ เพื่อนคงได้ว่างถ่ายรูปถ่ายวีดีโอให้เตงแล แค่นี้ก่อนนะ

เพื่อนเขาก็ตอบกลับมาว่า

เอาเลยให้นั่งกินในอ่างแลทิติหกได้แค่ไหนว่าม่าย  เจ็ดยูโรถูกแค่ชักสวิสนะจ้างมาทำความสะอาดบ้านชั่วโมงเดียว ยี่สิบสองยูโร แพงแค่ตายค่าเลี้ยงเด็กก็คงราวๆนี้แหละ ตัวเองติกัดฟันทำไหร ชั่วโมงยังไม่ถึงห้าร้อย ให้เค้ามานวดบ้านเราชั่วโมงแค่ห้าร้อยแล้ว ไอ้ไหรที่ทำไปแล้วบายตัวแล้วมันไม่สึกหรอทำไปตะ อีกสิบปีคุณชายเกษียร ยังตางเยอะอยู่นั่นแต่เมื่อนั่นตัวเองไม่ได้ใช้เสียแล้วเพราะกระดูกมันรวนทำงานมามากแรง เพื่อนเหอ ตางนะเค้าให้ใช้บำบัดทุกข์บำรุงสุขและเก็บไว้ยามยาก เท่าแต่เก็บอย่างเดียว ตัวเองตายไปเมียใหม่พระสวามีใช้บายเลย  หน้าที่ตัวเองในบ้านหลายอย่างเหมือนเพื่อนสมัยก่อน บ้าได้เลยเพื่อนเหอเครียดประสาทติกิน แล้วให้ดีเรายุ่งลูกก็อยากเล่นกับเรา โอ๊ยอยากแปลงร่างได้จริงๆ ดีไม่ดีโมโหลูกหลาวนั่น อย่าเป็นอย่างเพื่อนเด็ดขาดจะเสียใจ หวางนี้เพื่อนไม่เอาแล้วแม่เจ้าประคุณเหอ ประหยัดให้ตายสุดท้ายเข็ดยอกไปทั้งตัว เวลาก็ไม่มีให้ตัวเองวันๆหวีกับผมหากันไม่เจอ ทั้งนี่และทั้งนั้นก็ทำไปก่อนตะพอเส้นเอ็นติแค่ขาดแล้วทำท่าว่าติดับผ้าหลบบ้านเมื่อไหร่นั่นแหละ ให้แคบไปจ้างแม่บ้านทันทีทันใด ก่อนที่ครอบครัวจะพังลงเป็นหน้ากลอง

ว่ากันเรื่องแม่พระสวามีมั่ง  แกรักตัวเองนะ เพื่อนว่า ไม่งั้นเค้าจะไม่มาวุ่นวายหรอก บอกแกไปตรงๆนั่นแหละว่าตัวเองรู้สึกพรือ อย่าทำให้ตัวเองเครียดมากไปหวานี้เพราะนี้ก็ต่างบ้านต่างเมือง ตอนนี้ตัวเองยังไม่อยากกลับบ้านทีเพราะเพิ่งมาถึงแต่แกนะแหลงในฐานะอาบน้ำร้อนมาก่อน เดียวตัวเองก็จะรู้สึกว่ามุกตลกที่เราขำพรือเพื่อนเขาไม่ขำกับเราวะ อยากหลบไปบ้าๆบอๆ ที่บ้านสักพัก แต่นั่นอาจไม่เกิดขึ้นกับตัวเองก็ได้ แต่กับเพื่อนไม่หลบไม่ได้กูติบ้าตาย แม้กระทั่งลมหายใจที่สูดเข้าไปยังต่างกันนับประสาอะไรกับมุขตลกของเรา ที่เขาไม่ขำ เอาพันนี้ทำพรือก็แลตั๋วเครื่องบินไว้มาหาเพื่อนสามีถ้าเค้าไม่ว่างก็มากับลูกกอ่น หรือถ้าว่างก็มาด้วยกันเลย  เพื่อนนะต้องหลบไปชาทแบทเตอร์รี่ทุกปี ปีละหนยังดี อยู่เมืองนอกไม่รู้ไหรโฉ้หนัก เครียด หลบบ้านสักพักโอเคมาตั้งรับได้ใหม่หลาว

เพื่อนไม่ได้ปรับตัวอะไรเลยเพื่อนเหอเพื่อนเป็นของเพื่อนพันนี้แหละใครที่เข้ามาคบเพื่อนเองต่างหากที่มันหมุนเวียนเปลี่ยนไป ตัวเองไม่ต้องปรับไหรหรอกเป็นตัวของตัวเองคนเขาจะเข้ามาคบเราเอง เรื่องการจราจรคนขับรถ เก้าลอเก้าที่เราควบคุมไม่ได้อย่าไปหัวเสียกับมันแลให้เป็นเรื่องตลกเสีย  ถนนเคบๆก็แลว่าคนเขาเก่งกาจขนาดไหนขับได้ สิ่งสำคัญเลยคือถ้าเราเอามันมาเป็นสาระในชีวิตเราเราจะไม่ชอบไปเสียหมด เอาเราเป็นหลักก็พอบีถ้าเรามีความสุขรอบๆตัวจะพันพรือก็เรื่องของมันมันหมุนรอบเราทั้งเพ ไม่ว่าจะที่กระบี่ พังงา เขาหลัก เขาพิงกัน สุราษฎร์ บ้านดอน กาญดิษฐ์ กรุงเทพ เกาะหมุย หรือ มอลต้า เราต่างหากที่ยังเหมือนเดิมจริงม่าย คิดได้พันนี้จะมีสุขและมีเพื่อนฝูงมากมาย คบไว้ตะที่คบได้และคบพอได้ ไม่ใช่เราติเอาเขามาเป็นเพื่อนแท้ แต่ว่าชีวิตทุกคนน่าสนใจหาแลตะว่ามันน่าสนใจพันพรือ มีเพื่อนมากก็เหมือนมีแขนมีขาเพิ่มขึ้นเขาอาจรู้สิ่งที่เราไม่รู้ หนูยังช่วยสิงโตมาแล้วเลยจริงม่าย

ส่วนเรื่องแม่ยาย บอกแกไปตะว่าให้ฉันตัดสินใจเองนะ เธออย่ามาจุ้นจ้านเพราะฉันไม่ชอบ ฉันชอบเธอมากฉันไม่อยากให้เราผิดใจกัน 

จบข่าว

ว่าแล้วเพื่อนติไปสมัครทำงานที่ ยูเอ็นดีม่ายพันนี้ช่วยเหลือพี่น้องต่างแดนนะค่ะ

จาก 

คุณนายโฉมศรี

ปล. หญิงเหล็กรุ่นแม่เรานะมันหมดยุคไปแล้วแน่ๆเลยเพื่อนเหอ เพื่อนขนาดยังลูกคนเดียวบางทียังติบ้าพึ่งพาตำราไม่รู้กี่เล่ม เฮ้อ นี่อิฉันเป็นเอามากหรือเปล่าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแหละเพื่อนเหอ 

ที่มันอยากรู้เรื่องเพื่อน

จดหมายฉับต่อไปจากเพื่อนซี้คนเดิมมีใจความว่า 

แนะนำดีมากเพื่อน เห็นด้วยทุกประการเลย จริงของเตงนะ ตอนนี้ต้องรักษาฝ้าก่อน เรื่องเสื้อผ้าเพื่อนจะใช้หลักการเลือกที่เตงแนะนำ ขอบใจนะ เพื่อนคุยถูกคน เรื่องจัดบ้าน เพื่อนขอให้เตงโชคดีนะ ไม่รู้ติแหลงผรือ นึกภาพแล้วน่าเหนื่อย ของมากแรง 

รักนะ จุ้บ จุ้บ

ขา้งนี้เพื่อนตอบมาแล้วลืม มีการเขียนไปทวงกันหลาว เฮ้อ 

ตอหรือติได้ตอบเหลาพี่น้องเหอ เอาแบบยาวๆนะสั้นๆแคบๆ ไม่เอากันหนัน ลูกพันพรือมั่งสาละมีพันพรือมั่ง แหลงได้มากยังนี่หมายถึงลูกนะ แหลงหรั่งได้มากสงสัยไหนอัดวิดิโอมาให้แลกันถี

ชาติได้แรงสาวบ้านเรา

ฟังแล้วเหนื่อยแทน จัดเป็นเดือนกว่าติเสร็จ เตงว่าบ้านเรียบร้อย ไม่เห็นในรูปเหลอ ของเล่นลูกเต็มพื้น เดี๋ยวนี้เก็บรอบเดียวคือก่อนนอน เดี๋ยวต้องไปหาอ่านว่าเค้าหัดให้ลูกเก็บของเล่นเองตอนไหน 

เตงติทำพรือเรื่องชุดรากรี (ไม่ไช่ราตรี) นึกภาพออกเลย ใส่ซ้ำบ่อยๆก็ไม่ได้อย่างที่เตงว่านั่นแหละ วันนี้เพื่อนไปเช็คราคาค่าทำผมมา ไปมาห้าร้าน แพงทั้งเพ พรุ่งนี้ติศึกษาการทำผมด้วยตัวเองทางเน็ต ไปร้านทำผมไม่ไหว เสียดายตาง 

ไปงานแต่งตัวงาม ถ่ายรูปมาให้แลมั่งตะ เพื่อนได้เอาเป็นแบบเป็นแนวทาง เตงแต่งตัวเป็น ดูดี เพื่อนชอบ ถูกที่ถูกงาน ไม่มาก ไม่น้อย แต่งเหมาะกับบุคลิกรูปร่างหน้าตา เตงโชคดีมากที่เป็นไปโดยธรรมชาติ ดูอย่างน้องข้างบ้านเสื้อผ้าสวยแต่หน้าผมไม่คือ เค้าแต่งหน้าไปเป็น ดูเลอาะเทอาะพี่สาวเขาหน้าผมสวยแต่เสื้อผ้าไม่ไช่ เพื่อนนี่ไม่ต้องพูดถึง หน้าผมไม่เคยดีเลย น้อยครั้งมากที่พอแลได้ เสื้อผ้าแพงๆจะดูราคาถูกเมื่อมาอยู่บนตัวเพื่อน โชคดีที่สามีมองไม่เห็นตรงนี้ฮ่าาา แต่นี่คือคำบอกจากคนสนิทส่วนใหญ่ เพื่อนเห็นด้วยแต่ไม่รู้ติแก้ใขพันพรือ สรุปถ้าสามีบอกว่าโอเคก็คือจบฮ่าาาา เพื่อนไปแอบลองผ้าที่เตงบอกว่าสวยที่เซ็ลทรัล เพื่อนสงสารคนขายอย่างแรง ชุดสวยๆดูเหมือนผ้าหลาดนัดไปเลย และเพื่อนก็แลแก่เวลาใส่ชุดพวกนั้น น่าเวทนาแรง

มีเรื่องติเล่า แฟนเจ้าของบริษัทบอกให้เพื่อนไปซื้อ beach bag ดีๆสวยๆ เค้าอายที่เพื่อนถือถุงขาดๆเก่าๆไปหาดกับเค้า แต่เค้าไม่แหลงตรงๆ เค้าดีกับเพื่อนนะ มารับมาส่งไปเที่ยว แต่คงคบยากเพราะเค้าเว่อ ชอบแต่งตัวแต่งหน้า ใส่ผ้าไปงานไม่เกินสองครั้ง เค้าอยากคบกับเพื่อน แต่คงอยากให้เพื่อนเว่อเหมือนเค้า เพื่อนคงทำไม่ได้ จริงๆเค้าควรรับในสิ่งที่เพื่อนเป็น เพราะเพื่อนยอมรับในสิ่งที่เค้าเป็น เราต่างกันเกินไปฮิฮิ สรุปเพื่อนไปซื้อกระเป๋าใบใหม่แล้ว ใบที่เก่าๆขาดๆเพื่อนยืมมาจากพระเอกเจ้าของบ้านที่ไปอาศัยด้วย ถ้าเพื่อนไม่ไช่เมียคนเก่งในบริษัท เค้าคงไม่เข้าแค่

แค่นี้ก่อนนะเพื่อน ไปนอนแล้วนะ

แล้วอีกฝากก็ตอบกลับมาว่า 

เพื่อนเหอ บ้านเพื่อนยังไม่เรียบร้อยทีรกอย่างแรง ปัญหาตรงที่เพื่อนอาจเก็บไม่เป็นด้วยห้องทำงานของกองอยู่พันนี้มาสองสามอาทิตย์แล้วเพื่อนก็ไม่รู้จะเอามันไปยกไปเก็บไว้ตรงไหนดีมั่งตั่วไปเสียหมด รูปเดียวเพื่อนถ่ายแล้วส่งไปให้แล มันก็ยังไม่เข้าที่เข้าทางไม่รู้ติเอาโซฟาวางพันพรือให้สวยงาม ย้ายจนโซฟาร้องแล้วเพื่อนนะ

เรื่องชุดรากรี เพื่อนนึกว่ามันชื่อชุดราตรีเสียหลาวเพราะมันเป็นชุดใส่ตอนกลางคืน ราตรีแปลว่ากลางคืน เรื่องผมนี่เพื่อนก็มีปัญหาเพราะมันเริ่มยาวไม่เข้าทรงหัวไปวัดหลวงพ่อชุมส่วนตัวติไปในเมืองเฮ้อสงสารสังขารเรื่องผอมเพื่อนก็พยายามอย่ากินมากแต่วาอาหารของเขาน่ากินมากหรอยไปเสียหมด โอ๊ยสงสัยจะเกิดปัญหาใหญ่กับเพื่อนได้ เพื่อนฝูงไม่มีที่คบกันแน่นแฟ้นทีมีที่เจอกันตามงานแล้วเราถูกชะตาไง มีคนนึงน่ารักมากเป็นคนมาเลแต่เค้าก็มีงานเขาไงลูกก็ยังไม่สองเดือนที ห้าสิบเหลือวันเหลยเพื่อนก็มีบ้านที่ต้องเอาให้เข้าที่เข้าทางก่อน พอดีเลยไม่เจอกัน

อ๋อส่วนชุดอันนี้เพื่อนก็ยังคิดไม่ออกทีว่าติทำพรือร้านรวงมากมายแต่เค้าตัดเย็บไม่ใช่สไตล์เรา อาจต้องไปดูหลายๆร้านเหลย

แล้วอีกอย่างนะบีเพื่อนต้องบอกก่อนว่าเวลาตัวเองไปเลือกซื้อเสื้อผ้าอย่าไปซื้อตามอายุเราแบบนั้นตายพอดีซื้อเสื้อคนสี่สิบมาใส่หน้าเรามันก็ติสี่สิบแล้วพอดีใส่แล้วกลายร่างเป็นยายอายุแปดสิบเพราะฉะนั้นตัวเองต้องดูด้วยว่าสีสรรเสื้อผ้าและการตัดนะให้มันอยู่ในช่วงที่คนอายุสามสิบตอนต้นเขาใส่กันอย่าไปใส่ขาสั้นจู๋เหมือนเด็กสิบเจ็ดอันนั้นมันก็เกินวัยไปหิด ยายนั่นข้างบ้านเพื่อนแปดสิบหวาใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวกระโปรงสั้นสีขาวเลยเข่าขึ้นไปหนึ่งคืบ แกผอมอะนะ เสื้อสายเดี่ยวสีเหลืองตัดผมบ๊อบ ถีบรถถีบไปสวนกับกับแหมมเพื่อนเกือบถีบรถชนคอสะพานค่าที่หันไปแลแกแล้วถีบรถไปกัน แลหน้าไม่พอขอแลทางหลังกันเพื่อนเหอ อันนี้ถ้าตัวเองชอบเพื่อนก็คงพูดไหรมากหวานี้ไม่ได้ แต่วันไหนมาหาเพื่อนกรุณาเอาชุดนั้นไว้บ้านหนาเพื่อนไม่อยากเป็นลม

เวลาเราไปซื้อเสื้อผ้าตัวเองว่าไม่เอาแบบนั้นวัยรุ่นไปทั้งๆที่มันรุ่นเรานะ เพราะฉะนั้นตัวเองแต่งตัวไปเลยเพื่อนเหอ เสื้อผ้ากับบุคลิกเท่านั้นแหละที่จะเป็นตัวทำให้คนดูดีได้ไม่เชื่อให้แลสาวๆที่สวยแค่ตายแต่เวลากินปากไม่หุบเคี้ยวไปแหลงไป แหลงแล้วอยากจะขอตัวไปอ๊วกสักรอบสองรอบก่อน หมดสง่าราศรี  ส่วนสวยแล้วแหลงออกมาแต่ละทีแรงหวาไม่เคยไปโรงเรียนอันนี้ก็ไม่ไหว อีกอย่างนะบี หรั่งนี่มีรสนิยมแปลกๆ ไอ้ที่เราว่าสวยนั้นมันว่าไม่สวยแต่เราเองแลตัวเองในจกยังตกใจมันว่า เธอดูดีนะ แม่วะที่ทำกันได้พวกนี้มันชอบของแปลก

ตัวเองต้องระวังรักษาอย่าให้หน้าเป็นฝ้าเด็ดขาดครีมกันแดดเค้าขายกันดาษดื่นยังตางก็ไปซื้อมาใช้แล้วผมนะไปตัดร้านดีๆแพงสักกี่ตางกันเชียว สี่พันไปตัดเลยเพราะตัดทีอยู่ได้ครึ่งปี 4000 บาท หาร 180 วัน ตกแล้ววันละยี่สิบสองยี่สิบสามบาทอย่าได้เอามาเป็นสาระในชีวิต ที่แหลงนี้เพื่อนก็ทำมาแล้วทั้งเพปล่อยให้ตัวเองอยู่หัวรุงรัง เพราะเสียดายตาง เวรไม่เอาแล้ว พอตัดผมถึงรู้ว่าเออ เห็นตัวเองในจกค่อยรับได้หิด ชีวิตเกิดมาทั้งทีทำแต่เพื่อเพื่อนไม่ได้ ทำไหรให้ตัวเองรู้สึกกับตัวเองมั่ง ตัวเองมีโรคประจำตัวคือชอบคิดว่าว่าตัวเองดูไม่สวยดูไม่ดี ต้องรีบแก้ไขเพราะตัวเองมีดีอยู่ในตัวไม่พยายามหา เอ้าว่าแล้วก็หามาให้พบว่าวันนี้ตัวเองมีดีไหร  เพือนบอกแล้วหรั่งชอบของแปลก สาวบ้านเราสวยๆมันว่าจืด แหมมวะ งั้นเจอพี่พริกหนอยเป็นไร

ส่วนเพื่อนแสนสวยของตัวเองนั้นเขาชอบตัวเองแน่นอนแต่เขาก็คงไม่อยากให้ตัวเองทำตัวแบบตามธรรมชาติเกินไปก็เป็นได้นะ คือเขาก็อยากให้ตัวเองดูดีตามสภาพที่ตัวเองเป็นก็ได้คือไม่อยากให้ทำตัวเหมือนไม่มีไหร แต่เพื่อนเหอจริงนั่นแหละวันก่อนที่เมืองนอกเพื่อนกับพี่ซี้อีกคนไปซื้อของแต่ตัวปอนๆ ได้รับการต้อนรับที่แย่มาก เพื่อนของเพื่อนบอกเพื่อนว่า การแต่งกายของคนจะทำให้คนได้รับการต้อนรับต่างกันนะ เราต้องให้เกียติตัวเราเองกัน เออมันพูดก็จริง เพื่อนก็ทำบ้าง ให้สวยทุกวันนั้นมันลำบาก เพราะฉะนั้นก็คบเขาไปตะเพราะเขาแหลงความจริงต่อหน้าเรา เค้าติเวอร์ก็เรื่องของเขา เราก็เป็นเรา คนที่จะเตือนเราต่อหน้านะหาได้ยากทุกวันนี้ก็แลเขาไปก่อน  ฮายเราเองก็ยังอยากให้ลูกเราใส่ไหรน่ารักๆเลย เขาก็คงคิดเหมือนกันนั่นแหละเค้าเลยแนะนำ ว่าม่าย

อ๋อแนะนำตัวเองมามากแล้วก็จะเล่าให้ตัวเองฟังสักหิดหลาว ว่าวันก่อนเพื่อนต้องไปหาซื้อขนม เอาตางใส่ถุงกรอบแกรบใสๆที่แม่ค้าใช้ในหลาดนั่นแหละใส่โทรศัพท์กันเสร็จสรรพ แล้วก็ออกจากบ้าน คนขับรถแลถุงเพื่อนแล้วแลอีก เขาคงนึกในใจว่าเพื่อนทำพันนี้ได้พรือนิ  แหมม ว่าแล้วก็ส่งถุงแหกของพระเอกที่มันเลี้ยงแมงไว้ตัวนึงที่บ้านมาให้หิดถีอาจดีหวาถุงกรอบแกรบที่ใช้อยู่ทุกวันนี้

รักและน้ำนึก

สาวใต้แหลงกันชาติได้แรง

คราวนี้เรามาแล สองสาว นี่แหลงกันมั่ง 

คนนึง ย้ายบ้านจากบ้านเราไปอยู่ไกลแสนไกล 

ย้ายเข้าบ้านแล้ว ค่อยบายใจหิด ไม่ต้องอยู่บ้านคนอื่น แต่ร่างกายยังไม่บายที เหนื่อย ตื่นหกโมงครึ่ง นอนไม่รู้ แล้วแต่ลูก สามี และงานสังคม ตอเช้าเชิญคนที่เราไปอยู่ด้วยมากินข้าวตอบแทนน้ำใจเค้า วันศุกร์กินข้าวกับเจ้านายแล้วก็หุ้นส่วนบริษัท วันเสาร์ไปงานแต่งงาน แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว เสื้อผ้ารองเท้าพร้อม แต่หน้ากับผมฉานไม่รู้ติทำพรือ ไม่ว่างไปซื้อเครื่องสำอางค์ ทาแต่ลิปเอา ผมก็ไม่มีเวลาทำ สระให้สะอาด พอแห้งก็รวบง่ายๆ มีปัญญาแค่นี้แหละ มัวแต่ห่วงสวย ลูกร้องตาย ช่วงนี้ลูกปล้ำแต่ติเล่นกับแม่ เดี๋ยวก็หยิบหนังสือมาให้อ่าน หยิบลูกบอลมาให้เล่น ทำเป็นหยอกให้เราหยอกกลับ พอเพื่อนไม่สนลูกก็หงุดหงิด เพื่อนสงสารก็ต้องหยุดทำกับข้าว หยุดทำงานบ้าน เล่นกับลูกก่อนหลาว ลูกเพื่อนเป็นเด็กอารมณ์ดี ไม่ร้องแบบไร้เหตุผล เพื่อนไม่อยากให้ลูกอารมณ์เสีย ขวบกับหนึ่งเดือน แต่ไม่ดื้อ พอเพื่อนทำเสียงแข็งลูกก็จะหยุดแล้วมองเพื่อนแล้วก็ไปเล่นอย่างอื่น เสียอย่างเดียวชอบให้อุ้ม แต่ที่อ่านมาผู้เชี่ยวชาญบอกว่ามันเป็นไปตามวัย เดี๋ยวพอเด็กโตขึ้นเด็กก็ไม่ให้อุ้มแล้ว เพื่อนเลยไม่กังวล เห็นในรูปมั้ยว่ามีเครื่องล้างจาน ตอนนี้เพื่อนขี้คร้านล้างจานไปเลยฮ่าาา โชคดีที่เค้ามีมาพร้อมบ้านที่เช่า ไม่งั้นล้างเองเหมือนเดิม เตงมีไรคืบหน้าก็เขียนมาเล่าบ้างนะ 

ได้รับ จม เพื่อน ผู้หวังดีก็ตอบกลับไปว่า 

บ้านตัวเองอยู่หน้าอยู่มาก สวยงามเป็นระเบียบเรียบร้อยลูกก็ใหญ่ขึ้นทุกวันเลย พันพรือมั่งแหลงมากแล้วยัง แหลงหรั่งเก่งน่าแลสงสัยแหลงบ้านเรากันม่าย เพื่อนเหอบ้านนั่นไม่ว่าเราอยู่ที่ไหนก็ต้องทำความสะอาดทำกับข้าวทั้งเพจนลูกกลายเป็นตัวประกอบที่เดินได้แต่ภารกิจหลักคือทำความสะอาดบ้าน นั่นคือเหตุการณ์ที่เพื่อนเป็นมา และไม่สมควรที่จะทำตามเป็นที่สุด สิ่งที่มีค่าสำหรับเราคือเวลาที่เรามีให้ลูกตอนนี้เรายังไม่เห็นแต่พอลูกใหญ่ไปนั่นแหละเราจะได้เห็น ทุกอย่างเป็นระบบระเบียบไปเสียหมดก็ดีลูกจะได้เป็นระบบแต่ก็ระวังจะกลายเป็นหุ่นยนต์ไปได้เหมือนแหละแต่ก็ดีเหมือนกันได้ไม่ลำบากเรื่องขำขัน

เพื่อนนะเพื่อนเหอไปรับใช้ชาติแค่ชักแล้วได้เพื่อนใหม่มาสองสามคนกัน แต่ว่านั่นแหละชุดเชิ้ดไหรมันทำท่าติไม่พอเพียงกับความต้องการใส่ซ้ำไปซ้ำมาหลายทีก็ไม่ได้หลาวเพราะคนที่เจอๆกันก็ซ้ำๆทั้งเพเพื่อนเหอ

เสื้อผ้าหน้าผมเรื่องนั่นของเพื่อนไม่หวังเหวิดเพราะผมไม่พบหวีมาเป็นปีๆแล้วตั่งแต่ตัดผมสั้น เสื้อผ้าก็ใส่จนจะซ้ำกันหมดแล้วหน้านั่นไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ แต่ครีมที่ใช้อยู่เห็นผลแล้วว่าดีเห็นตัวเองในจกแล้วไม่ตกใจเหมือนแต่ก่อนเริ่มรู้สึกดีขึ้น ตัวเองยังใช้ม่ายใช้ไปเถอะเพื่อตัวเอง

เพื่อนมีอะไรในบ้านตั้งเยอะที่ยังไม่เข้าที่ที เพื่อนเหอเพื่อนขอว่าอีกสองอาทิตย์ต้องเสร็จนะไม่งั้นเพื่อนประสาทกินแน่

ห้องครัว เก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว

หน้องนอนลูก เก้าสิบ

ห้องนอนเพื่อน แปดสิบ

ออฟฟิตห้าสิบ

ห้องกินข้าวเกือบร้อย

ห้องนั่งเล่น สี่สิบ

ลังตั้งสี่ร้อยหวาลังนี่ยังไม่มากแล้วเพื่อนเหอ

คิดถึง

กบ น้อยของข้า

ไม่รู้มันติร้องหาไหรหนักหนา

จริงนั่นแหละพี่ทิพย์เหอ ไม่ได้หลับไม่ได้นอน  จุ๋มว่า

นี่ถ้าอยู่แถวบ้านพี่ถูกจับแกงหมดนาน

อะไรจะใจร้ายกันปานนั้นวะแก พี่เอ้มาแต่ไหนก็ไม่รู้มาได้ยินสองสามประโยคหลัง

นี่ถึงจะฆ่าจะแกงกันเลยเหรอแก พี่ทิพย์ตัวเล็กๆแบบนี้ไม่น่าเชื่อโหดน่าดู

ฮายนี่แหลงแล้วก็อยากกินไม่ได้กินกับเขานานแล้ว นายช่างไม่รู้มาแต่ไหนมาแจมกันหลาว

คนใต้นี่ดุจริงๆวะแก มีการแกงกินด้วยนะแก  พี่เอ้เสียวอย่างแรงแล้ว

แหลงเสร็จพี่ๆ ก็เขาแยกย้ายกันไป

พี่เอ้ข้องใจอยู่นาน หันมาถามว่า นี่พี่เค้าพูดถึงใครวะแก

กบ 

กบ กบเนี่ยะนะ ฉันละนึกว่าคน หวั่นใจแทบแย่

แกนี่มันนางเอกละครชัดๆเลยนะพี่เอ้

ถูกต้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง แหลงแล้วมันก็ตามพี่ทิพย์ไปแหลงเรื่องกบต่อ  

ด้วยความหวังเหวิดจากน้องๆ ถึงพี่หลิว

พี่หลิวของน้องๆ เดินไปเดินมาผ่านหน้าฟร้อนไม่แหลงกับใครมาหลายวันแล้ว

พรือพี่หลิวเกิดไหรขึ้นไหนบอกมาถิ

ม่ายน้อง ล

ม่ายได้พรือนี่ไม่แหลงกับคนมาสองสามวันแล้วพรือว่ามาหิดถี

ม่าย พี่ไม่ยังไหรให้แหลง

ไอ้ย๊ะ ทีเจ้าสำนวน

พี่หลิวยิ้มแล้วก็จากไป

เป็นไงวะได้ความว่าไง หน่วยสอดแนมมาทันที พี่เอ้นี่เอง

ไม่มีอะไรผิดปกติแก

ไม่มีได้ไงไม่พูดไม่จามาหลายวันแล้วนะแก

เออจริงนั่นแหละลำดวนเหอ น้องจิ๋มเข้ามาแทรก

ไหน เกิดไหรขึ้นเล่าให้เราฟังหิดถี ว่านักข่าวของกรมประชาสัมพันธ์อย่างน้องจิ๋มกับพี่เอ้ ก็รายงานข่าวให้จุ๋มฟังทันทีพร้อมที่ประกอบ  

นี่มันไหรนิสุกิจพี่หลิวแกไม่อยากแหลงกับใครก็เป็นเรื่อง อิฉันแหลงกับสุกิจและโอม

ใครๆก็รักพี่หลิว แล้วถ้าโอมไม่คุยสักสองสามวันเพื่อนจะเป็นห่วงแบบนี้มั๊ยนะ

โห ถ้าแกกับสุกจไม่คุยสักสองสามวันนะ โลกคงน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลยหละ  พี่เอ้กับจุ๋มว่า หูมันดีจริงๆสองคนนี้

โลกนี่นะมันไม่ได้สวยงามอย่างที่เพื่อนๆเข้าใจหรอกนะ เพราะงั้นเราต้องยืนอยู่บนโลกแห่งความจริงจ๊ะ โอมว่า

ชนะเหอ นี่ถ้าไม่มีพวกนี้เราคงเหงาพิลึกว่าม่าย

หมันแหละเพื่อนเหอ ชนะว่า ไม่รู้มันติเถียงกันให้ได้ถ้วยหรือพรือ  

คนเราคันไม่รักัตัวกลัวตายก็ตามใจ

คืนนี้พี่เอ้แต่งตัวซะเฉ้งวับ จุ๋มถามพี่เอ้ว่า

เอ้จะไปไหน

ไม่บอก

ไปกับใครละนั่น

ไปแต่สวน

อือฮือที่มันหาญ  สุกิจว่า

สงสัยยังใครสักคนที่ไม่รักตัวกลัวตายหลาวงานนี้กิจเหอ

ไปจุ๋มเราตามไปแลกัน อิฉันชวน แล้วเราก็กลายร่างเป็นนักสืบเอามาขบเพื่อนตอเช้าหลาว

เพื่อนก็ไม่รู้ติว่าพรือเหมือนเพื่อนเหอ เด็กบางกอกงง

น้องจ๋าว่า

ปากกาเพื่อนยังอยู่ด้ามสีฟ้ามีตุ๊กตาห้อยกันตัวเองเห็นมั่งม่ายเพื่อนชอบอย่างแรมด้ามนั่นเขียนดีกัน

ไม่เห็น ตัวเองเอาไปวางลืมตรงไหนม่าย

คันเพื่อนเอาของเพื่อนไปแล้วพันนี้เพื่อนติเขียนกับไหรนิ

โอ๊ยยยยยยยยย ฉันงง อะไรกันเนี่ย เพื่อนเอาของเพื่อนแล้วเพื่อน มันอะไรของพวกแกกันนี่  เด็กบางกอกโวยวาย

ปากกาหายเค้าก็หาดิ

เออ แล้วเพื่อนๆ อะไรกัน ของพวกแก

คงมีใครสักคนเอาของเค้าไปแล้วคราวนี้เค้าจะเขียนกับอะไรหละแก

ไหนแกว่า เพื่อน นี่มันหมายถึง ตัวเองไง

กรณีนี้มันหมายความว่า ใครก็ไม่รู้

เออ ฉันยกธงแล้วแก  เอ้านี่น้องจ๋า ปากกา พี่เอามาเขียนมันน่ารักดีนะจ๊ะ เขียนดีจริงๆด้วยแหละ

แลที่มันทำ เฮ้อ