วันพฤหัสบดีที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2558

ปากใครก็ปากมัน ติให้เก็บไว้ตรงไหนเหลาเพื่อนเหอ

น้องๆติเอาไหรพี่ติไปส่งแขก พี่หลิวเต๋อหัวถามอิฉัน
เอาส้มรดพี่หลิวถุงนึง
อ้าว แล้วของฉันละแก๊ พี่เอ้มาจากไหนก็มิมีใครทราบได้
อ้าว พี่เค้าถามแกรึไงแก๊  เราต้องเลียนแบบบ้าง
พี่หลิวขาเอ้ฝากซื้อนะค่ะไม่ต้องซื้อมาฝาก เอ้เอา  สับปะรดถุงนึงค่ะ
ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองรึไงแก ต้องมาเลียนแบบฉันนะ
อ๋อ มียะ แต่ยังไม่อยากใช้ให้มันสิ้นเปลือง
อือฮึ   แหมมวะ ที่สุกิจ กับ ชนะ  เหมือนนัดกันมา 

เก็บปากไปเลยแก พี่เอ้ว่าเพื่อน ที่เหมือนมันรู้ว่าพวกนี้คิดไหรอยู่  

วันพุธที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2558

พี่เอ้ไปนอนกับหรั่งมาแล้วรึ

เช้าขึ้นมาเจอหน้าพี่เอ้เราก็ต้องจัดการตัดไฟแต่ต้นลมเสียเลย
พี่เอ้ไหนแกว่ามาดิ เมื่อคืนนะแกไปนอนไหนมา ห้องหับไม่รู้จักกลับ
โอ๊ย แกก็นานทีปีหนหน่า  แหลงพันนี้มีแวว
สงสัยไปนอนกับหรั่งมาท่า สุกิจแซว
เดี๋ยวแม่ด่าจากหกโมงเช้ายันห้าโมงเย็นเลย ถ้าไม่รู้เงียบไป  พี่เอ้มันช่างร้าย
งั้นแกว่ามา แล้วถุงยงถุงยางนะรู้จักมั๊ยเอ้  โอมถามด้วยความเป็นห่วง
แกจะให้ฉันเอาไปนอนหนุนต่างหมอนรึไงห๋าอีนังโอม ดูที่มันว่าเพือ่น
ฉันนะไปนอนชมดาวเฉยๆที่หน้าหาดนะแก กับจุ๋มมัน แล้วทำอีท่าไหรก็ไม่รู้มาตื่นเช้านี่นะ โชคดีนะไม่มีใครคิดมิดีมิร้าย
เค้าคงนึกว่าพะยูนเกยฝั่งนะแก โอมว่า
ใช่ ๆ โอม สุกิจช่างหาเรื่องตายได้ทุกวันจริงจริ๊ง
แล้วไป ว่าแล้วพวกเราก็แยกย้ายไปทำงานกันต่อ

เฮ้อนี่แหละหนาชีวิตหน้าฟร้อน 

วันอาทิตย์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2558

ถึงจะควายก็ควายเผือกแหละพี่น้องเหอ

น้องๆทำงานห้องอาหารแหลงไหรทีเราอาจตกใจได้
มึงทำงานควายๆพันนี้กูรับไม่ได้ ภาษากลางเค้าว่า มึงทำงานแบบนี้โครตควายเลยวะกูละรับไม่ได้
ถึงกูติควายก็ควายเผือกนะมึง   ภาษากลางเค้าว่า ถึงแม้กูจะทำงานแบบควายๆ แต่ก็ควายเผือกนะมึง คือมีรสนิยมนั่นเอง
มันคิดได้ไงวะแก แต่แหมม มันช่างพูดถูกใจฉันจริงๆไอ้เด็กพวกนี้ พี่เอ้ ชื่นชมออกหน้าออกตา

เออ วะ เด็กบ้านเรานี่มันแหลงไหรได้ใจจริงๆ 

วันอังคารที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2558

สาวฝรั่งเศสว่า เผ็ดตายโหง ดุ้งหมดเรา

ความรักนี้มันห้ามกันไม่ได้จริงๆ สาวฝรั่งเศสตกหลุมรักหนุ่มบ้านเรามาอยู่บนเกาะเฉยเลยเป็นปีๆ ไม่รู้ขึ้นฝั่งไปต่อพาสปอร์ทมั่งเปล่าหรือว่าต่อวีซ่ามั่งม่าย
วันก่อนพวกเราไปนั่งกินข้าวยำกัน
พี่เอ้ใส่พริกบ่นเยอะ เผ็ดแกเผ็ด เผ็ดมากเลย แต่ก็กินไม่ยอมหยุด
สักพัก ได้ยินเสีย เผ็ดตายโหง หันไปแล
อ้าว นี่มันไม่ช่ายเด็กบ้านเรานิว่า ผมแดงตัวเล็กๆขาวๆ หรั่งชัดๆ แหลงใต้ชับพึด
นอ้งจ๋าบอกว่า นั่นแหละลำดวนเหอสาวฝรั่งเศสมาหลงรักเด็กเรือบ้านเรา
ให้มันได้พันนี้แหละน้องเหอ  พี่หลิวเต๋อหัวของเราว่า 

นั่นแหละค่ะ เขาเรียกว่า ความรัก

วันพุธที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2558

สวยแล้วหยิ่ง

เด็กเรือปางคนปากจั๊ดปากจัด วันนี้เดินผ่านไปน้องๆเด็กเรือว่าสาวคนหนึ่งเจ็บแสบจริงๆ
นึกว่าสวยตายโหงเรียกแล้วทำเฉยไม่หัน
พันนี้ปล่อยไว้ไม่ได้ นึกในใจเดินเข้าไปหาแขกทันทีค่ะ
ฮาโหล ยูกิ  จะไปว่ายน้ำเหรอจ๊ะ ชุดว่ายน้ำสีนี้สวยจริงๆ
น้องๆเด็กเรือตาโต ผมนึกว่าคนไทย
เพื่อนขาวแค่ตาย ผมยาวไม่ได้นึกว่าไทยหมด นั่นถ้าสาวไทยแหลงพันนั้นเค้าหันหลบมาด่าตายแล้ว
นั่นแหละผมถึงว่าพรือถึงหยิ่งจังน้องสาวนี้

ถ้าแขกไม่พอใจเค้าไม่ด่าเด็กเรือหรอก โน้น หน้าฟร้อนโด้น้องเหอ 

วันจันทร์ที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2558

ตายโหงเหอ มันคือคำทักทายเวลาโมโหค้า

เด็กในครัวทักทายกันหัวเช้าๆ
เอาแหละตายโหงเหอ ป่านี้เพิ่งโผล่หัวมา เราทำงานคนเดียวตั่งแต่หกโมงแล้ว
พี่เอ้วิ่งกระหืดกระหอบมาหน้าฟร้อน
น้องจ๋าๆ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว มีคนตายโหงโผล่มาแค่หัว น้องเค้าว่าตั่งแต่หกโมงเช้าแล้ว
จริงเหรอพี่เอ้ ที่ไหนทำไมน้องไม่รู้เรื่องเลย
เรื่องใครเป็นใครตายในรีสอร์ทต่างๆหรือโรงแรมมันคือเรื่องใหญ่สุดๆ หน้าฟร้อนต้องรู้เรื่องเตรียมตัวตั้งรับแขกให้ทัน
นั่นดินี่พี่เพิ่งมาจากครัวเด็กตะโกนพูดกัน
อิฉันเดินมา น้องจ๋าถามทันที ตัวเองแตเดียวผ่านครัวมาม่าย เห็นพี่เอ้ว่าใครไม่รู้ตายโหงโผล่มาแต่หัว ตัวเองรู้เรื่องม่าย
พอนึกได้ฉันกับสุกิจก็หัวกันแค่ตายน้ำหูน้ำตาไหล
พี่เอ้ แกนี่มันหูหาเรื่องจริงๆเลย เด็กในครัวด่าเพื่อนเค้าว่า ไอ้เด็กเปรต ป่านนี้เพิ่งจะโผล่มา เค้านะทำงานคนเดียวมาตั่งแต่เช้าแล้ว
น้องจ๋าเอย จุ๋มเอยพีทิพย์อีกคนแคบหยบเข้าไปเช็ดน้ำตาในออฟฟิต ค่าที่หัวเราะมากแรงน้ำตาพลัด
ฉับบอกแกแล้วว่าให้เฉยไว้ เฉยๆไว้ เด็กลำปางแนะนำเด็กกรุงเทพ 

วันอาทิตย์ที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2558

หนุ่มใต้นี่ปากแรงกับสาวบ้านเราจริงๆ หรือว่าเค้ารักหยอกจึงหยอกเล่นก็ไม่รู้

ไงโอมไม่มีอะไรทำรึไงมานั่งมองหน้าฉันอยู่ได้ พี่เอ้ว่าโอม
เอ้ ปกติแล้วผู้หญิงเค้าต้องเขินแบบเอียงอายมีจริตจก้านไม่ใช่เหรอมีผู้ชายมานั่งมองนะ โอมว่า
ขงเขินอะไรกัน ตั่งแต่ฉันย้ายมาอยู่ทางใต้นี่นะ ปุ่มเขินมันตายด้านไปนานแล้วแก
นี่พี่เอ้มันว่าเราหรือมันชมเราวะลำดวนน้องจ๋าถาม
ชมแหละเพื่อน มัวนั่งอายอยู่ตะบาวๆบ้านเรามันแซวพลัดเก้าอี้คอหักตายพอดี จุ๋มว่า
เออพิจรณาแล้วก็จริงดังเพื่อนว่าค่ะ
 ถ้าเราใส่กางเกงสีฟ้า พวกนั้นก็จะแซวว่าแหมมน้องเหอใส่สีเดียวกับน้ำเลเลยหนา
พอเราใส่สีแดง เค้าว่า วังรถติหยุดหนันน้องเหอ นึกว่าไฟแดงมาแต่ไกล
พอเราใส่สีเขียว เค้าว่า พี่นึกว่าต้นไม้เดินได้มาแต่ไหน
แต่อย่าให้สาวกรุงเทพหลงมาเชียวนะ ใส่สีเหลือง พวกนี้จะออกลายทันที โลกดูสดใสขึ้นมาทันทีเลยน้องเอ้
พอพี่เอ้ใส่สีแดง  พวกนี้ว่า ไอ้ยะ พันนีพี่ค่อยมีกำลังใจหิด

พอพี่เอ้ใส่สีขาว พวกนี้ว่า สีขาวน้องใส่ขึ้นอย่างแรงเลยน้องเหอ  ถ้าลองให้พวกเราใส่ตะ พวกนี้จะถามทันทีเลย นั้นวันนี้ไปงานศพบ้านไหนนั้น   แลที่มันทำ

วันเสาร์ที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2558

ตบเล็ดตาหลุด บ้านเราแหลงกันเป็นเรื่องธรรมดาค้า

วันนี้เกิดศึกขึ้นหน้าฟร้อน
สุกิจเดียวเพื่อนตบเล็ดตาหลุดเด็นไปไกลสองเมตรเลย มันแหลงให้ดีนะ
อือฮึที่ติทำร้ายเราหลาวนั้น
เออวะช่วยมันทีตะลำดวนเหอ จุ๋มกับน้องจ๋ายืนเชียร์
บ้านแกนี่มันรุนแรงจริงๆเลย ตบทีเดียวลูกกะตาหลุดกระเด็นกระดอนไปสองเมตรเลย โอ๊ยสยองวะแก พี่เอ้ว่า

เด็กบ้านเราชอบแหลงไหรรุนแรงเกินความเป็นจริงแต่ความจริงแล้วเราใจดีกันทั้งเพแหละ จริงมั๊ยค่ะ 

วันศุกร์ที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2558

สาวใต้โกรธง่ายหายไว

สาวๆบ้านเราเค้าว่าแรง ไม่พอใจขึ้นมาก็แหลงเลย จะให้อดทนอยู่ทำไหรจริงมั๊ยค่ะ
จุ๋มว่า ถ้าไม่พอใจหมันก็ไปนั่งตรงอื่นตะอย่าให้ได้เห็นหน้าเรา
ที่มันแรง สุกิจว่า
จริงครับพี่กิจ โอมสนับสนุน
เรื่องไหรกันหลาว อิฉันถามจุ๋ม
ไอ้สองคนนี้มันพาแขกไปโชว์ห้อง เราว่าแคบมาหิดหนาเพราะหน้าฟรอ้นไม่มีใคร พอมันมาช้าเราว่า มันว่าเรานะแรง แหลงไหรไม่นึกถึงใจใครมั่ง
ฉันก็ไม่ได้อ้อยอิ่งนะแก แต่ถ้าเค้าถามไม่เสร็จสักทีจะให้ฉันบอกว่าไง ไป ไป ฉันต้องรีบไปหน้าฟร้อนงั้นเหรอแก
เออ แก ก็ถูก ไอ้จุ๋มมันก็เป็นห่วง
แรงติตายสาวนี่  สุกิจว่า
เออ เรานะแรง ไปตะไปหาที่มันไม่แรงแถวนี่ไปหาแลถีว่ายังม่าย จุ๋มว่า
โอ๋ โอ๋ จุ๋ม โอมขอโทษครับ วันหลังโอมจะรีบกลับมานะครับ   และแล้วจุ๋มก็ให้อภัย

สาวบ้านเรานะโกรธง่ายหายเร็วค้า 

วันพฤหัสบดีที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2558

น้องอยู่น่ารักอย่างแรงเลย หรอยแล้วพี่เหอ สาวบางกอกไม่เข้าใจค่ะเหอ

การมีเด็กบางกอกมาอยู่กับโหมเด็กใต้อย่างเราๆก็ดีเหมือนทำให้เราได้เรียนรู้ว่าบางทีที่เราแหลงๆกันนั้นมันทองแดงพลัดไปตั่งไม่รู้เท่าไหรแล้ว
น้องเอ้ อยู่น่ารักอย่างแรงเลย พี่คนทำงานเป็นไกด์เรือบอก
อะไรของพี่เค้าวะ อยู่น่ารัก  อยู่ตรงไหน แล้วอะไรน่ารัก พี่เอ้ถาม
อยู่น่ารัก หมายความว่า แกนะน่ารัก
แหมม พี่เค้าตาถึงจริงๆ
ว่าแล้วพี่ไกด์อีกคนเดินมา
น้องเอ้ขึ้นฝั่งวันไหนบอกพี่นะ พี่จะพารถมารับ แล้วพี่ไกด์ก็จากไป
นีแกแล้วพี่เค้าจะจูงหรือลากรถมารับฉันวะ ไอ้พา พา พา ของพี่เค้าเนี่ย
อิฉันหัวเราะแค่ตายตอบอกได้ว่า เด็กบ้านเรา ไม่ว่าเรื่องไหร ก็พาทั้งเพ พารถเครื่องมา พารถยนต์มา แปลว่า เค้าขี่มอไซด์มา หรือไม่ก็ เค้าขับรถมา
เออวะ ฉันก็งง พา พา พา พามาได้ไงวะ ต้องลากหรือต้องจูงมาแล้วงี้ฉันจะไปถึงไหนมั๊ยหละแก

เออ จริงของพี่เอ้มัน บ้านเรา พาไปทั้งเพ ไม่ว่าจะคน รถ หรือ สิ่งของ 

วันพุธที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2558

คร้านปล้ำ พีเอ้ว่าไม่ต้องปล้ำแก ฉันยอม ฉันยอม

จุ๋ม โด้ บ่าวโด้ มานั่งรอตัวเองไม่ออกไปแหลงกับเขาหิดเหอ  ชนะถามจุ๋ม
ฮึ  คร้านปล้ำ จุ๋มว่า
นี่ถึงขั้นนต้องปล้ำกันเลยหรือจุ๋ม พี่เอ้ตาโต
เปล่า ฉันไม่อยากยุ่งนะเอ้
ก็แกว่าแกไม่อยากปล้ำเค้าอยู่ชัดๆ
คร้านปล้ำ บ้านฉันนะ คือไม่อยากยุ่งนะแก ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว จุ๋มว่า
ห๋า อะไรของพวกแกเนี่ย
ลำดวนมันช่วยทีถิ  จุ๋มว่า
คร้านปล้ำ อิฉันว่า
แก ไม่ต้องปล้ำ ฉันยอม ฉันยอม  พี่เอ้ว่า

เวรกรรมของพวกเราจริงจริ๊งงงงงงงงงงงงง  ชนะว่า 

วันจันทร์ที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2558

แค่มันรู้สิ้นใส้ในเพื่อน

พี่หลิวเต้อหัวของน้องๆไปกินข้าวกับสาวญี่ปุ่นหลาววันนี้
เป็นไงตกกระป๋องเหรอแก ฉันถามพี่เอ้
ใครบอ๊กกกกกกกกก  วันนี้ฉันไม่ว่างหรอกจ๊ะ พี่เค้าเลยไปกับน้องๆญี่ปุ่นนะ
อือฮึ  สุกิจทำเสียง
ยังไง ยังไง ฉันก็ยังดีกว่าบางคนแหละที่อยู่มาป่านนี้จนจะเฉาตายยยยยยยยอยู่แล้วยังไม่มีแมวมามองเล้ย
อือฮึ ที่หมันแหลง สุกิจว่า
พี่เอ้นะมันทำงานหน่วยสืบสวนสอบสวนกิจเหอ มันรู้สิ้นใส้ในว่ายังกี่ขด ฉันว่า
ไหนแกว่าไงว่ามาดิ 
ฉันว่าแกนะสังกัดหน่วยสือราชการลับ รู้แม้กระทั่งว่าใส้สุกิจนะมีกี่หยักนะแก
ถูกต้องงงงงงงงงงง พี่เอ้แหลงอย่างภูมิใจ

ฉันกับสุกิจอยากติเป็นลม ส่วนจุ๋มและน้องจ๋ายืนหัวเหราะกัน เฮ้อ ชีวิต 

วันอาทิตย์ที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2558

คู่รักหน้าฟร้อน

ใช่ซี้ฉันนะมันไม่มีดีอะไร อะไร อะไรก็มาลงที่ฉัน ทำงานตั้งแต่เช้ายันเย็นนั่งอยู่หน้าฟร้อนไม่มีใครเห็นพอฉันหายไปแป๊บนึง เป็นเรื่องขึ้นมาทีเดียว
พรือหลาวสุกิจมีไหรกันหลาว จุ๋มแคบเข้าไปห้ามทัพ
เราก็ไม่รู้เหมือนจุ๋มเหอ แขกมาหาเอ้แต่เดียวไม่พบพอเอ้มาเราถามว่าไปไหนมาแขกเขามาหาไม่พบ
เล่าให้หมดซิแก พี่เอ้เดินเข้ามาแค่ๆ เข้าเหลย
เออ เราก็หยอกมันว่า หรือว่าไปหยบหลับในออฟฟิต
เราบอกมันแล้วสุกิจเหอ ว่าพี่เอ้มันมีวันเบาๆ หยอกวันอื่นไม่พรือหยอกวันนี้มันอาจไข้ขึ้นได้
เออ จริงนั่นแหละลำดวนเหอ เราตกใจหมดเลย
เราเห็นดูสุกิจหลาว จุ๋มว่า
พวกแกนะสงสารสุกิจมันแล้วฉันหละ ห๋า
พี่หลิวสุดแสนรู้ใจน้องๆ เดินมากับไอติมบอกว่า น้อง อ. เอ้านี่กินแล้วได้ใจร่มๆสักหิด 
ตัวเองทำบุญมาดีพี่หลิวมาช่วยไว้ทันสุกกิจเหอ จุ๋มว่า

สุกิจรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิดอีกวัน 

วันเสาร์ที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2558

ปากร้ายแค่ตายสาวกรุงเทพนี่

หลังจากกลับมาจากตามนายไปประชุมแค่สองอาทิตย์ พี่เอ้ โทรมาหาแล้วบอกว่า
นี่แกหายหัวไปไหนมาเพื่อนฝูงนะไม่คิดจะติดต่อกันบ้างหรือไงห๋า ฉันโทรไปก็ไม่รับสาย อินเตอร์เนตไม่มีหรือไงแถวนั้นนะ นี่กลับมาแล้วถ้าฉันไม่โทรมาจะโทรมาหาฉันบ้างมั๊ยเนี่ย กูละเอือมจริงๆ
เอือมภาษาบ้านเราพี่เอ้ จำไว้แล้วใช้ทุกวันนี้จนขึ้นใจ
อิฉันตอบไปว่า
นี่แกหมายความว่า เฮ้ย แก เป็นไงบ้างวะหายไปไหนมา สบายดีหรือเปล่า แล้วนี่กลับมานานแล้วหรือยังรู้มั๊ยฉันเป็นห่วงหายไปติดต่อไม่ได้เลย ถูกต้องมั๊ยแก
พี่เอ้ตอบมาว่า
เออ ถูก แล้วพี่แกก็หัวเราะฮิ ฮิ 


ฉันละเบื่อแกจริงๆพูดไทยแล้วฉันยังจะต้องมาแปลเป็นไทยอีก  นี่ฉันเพิ่งมาถึงเหนื่อยสุดๆ ขออาบน้ำนอนก่อนนะแกพรุ่งนี้จะโทรไปหา ว่างกี่โมงว่ามา   นี่แหละค้าเขาว่า คนปากร้ายแต่ใจดี หน้าตาเหมือนพี่เอ้นี่เอง 

แล้ว คำเดียวสั้นๆ แต่ได้หลายความหมาย

 สาวใต้หนุ่มใต้ เมื่อไม่พอใจก็จะบอกว่า แล้ว  ยกตัวอย่างเช่น  แฟนสาว บ่น บ่น บ่น บ่น บ่น  แฟน ไม่พอใจอย่างรุนแรงบ่นอยู่ได้ทั้งวัน เขาก็จะบอกม...