คนฟอร์มมาก

วันนี้พี่่เอ้มาถามแค่ติร้อยรอบแล้วว่าติไปกันม่าย นั่นเดินมาหลาว
นี่ลำดวนฉันจะไปเรกเก้ผับคืนนี้แกจะไปด้วยมั๊ยนี่ฉันมาถามครั้งสุดท้ายแล้วนะ 
เออ ฉันก็บอกแกเป็นร้อยรอบแล้วว่าฉันไม่ไปไม่มีอารมณ์ และครั้งนี่ฉันก็ยังยืนยันคำตอบเดิม 
เออ ไม่ไปก็อย่าไป
หายไปสักพัก หลบมาหลาว เฮ้อเวียนหัวจริ๊งจริงโหมแหลงไม่รู้เรื่องนี่
สุกิจว่า ไปกับเขาหิดถี
ชนะว่า แล้วตัวเองพรือถึงไม่อยากไปเพื่อนมาชวนติตายแล้ว 
คันเราไม่อยากไป สุกิจถ้าตัวเองอยากไปก็ไปตะ 
ฮายไปกันแต่โหมสาวๆ เราไม่อยากไป 
คันเราไม่อยากไปตัวเองก็อย่าแหลงมากตะ 
พี่เอ้เดินมาถึงหน้าเค้าเตอร์
นี่แกลำดวน แกไปกับฉันหน่อยเหอะนะ ฉันอยากให้แกไปด้วย
ก็ได้ อิฉันว่า
ใจง่ายหรอยเพื่อนเรา สุกิจว่า
นี่สุกิจ แกอย่าทำตัวเป็นจรเข้ขวางคลองหน่อยเลย แล๊ที่ช่างสำบัดสำนวนคนเรา
สุกิจหันไปแลหน้ากับชนะ เอ้แล้วทำไมไม่ถามแบบนี้ตั่งแต่แรกหละ ชนะถาม
เสียฟอร์มหมดดิชนะ
สุกิจ อิฉัน และชนะยังไม่เข้าใจถึงทุกวันนี้ว่าพี่เอ้ยังหลงเหลือฟอร์มตรงไหนให้เสียหลาว
เฮ้อออออออ แหลงแล้วคิดถึงชนะกับสุกิจจริงๆ จริงมั๊ยจ๊ะพี่เอ้ 

พี่เอ้ท้อง

พี่เอ้ไม่บายวิงเวียนคลื่นเหียนอาการที่บ่งบอกให้เห็นทำให้ชนะถามว่า
นี่ท้องหรือเปล่า
ท้องกับหมาที่ไหนละชนะ 
ไอ้ยะมาพันธ์ใหม่โว๊ยลำดวนเหอ ลูกออกมาคงอยู่น่าแล 
สงสัยเราสองคนติรวยแล้วชนะเหอ ได้ออกงานวัดแหละคราวนี้ 
แกสองคนนะจะไปไหนก็ไป ไปให้ไกลฉันได้เลยยิ่งดีคนไม่สบายแทนที่มันจะเป็นห่วงเป็นใยไม่มีซะหละ 
พันนี้ยังอยู่ได้อีกนาน ชนะว่า อิฉันยักหน้ารับ ไปหวาเราสองคน พันนี้อาการยังไม่น่าหวังเหวิด 
ความจริงแล้วทั้งชนะและอิฉันเป็นคนรักเพื่อนแต่เราจะให้เพื่อนรู้ไม่ได้ เดียวเพื่อนได้ใจว่ามั๊ยค่ะ

น้องเอ้ ของบัง

เกาะที่เราอยู่พี่ๆผู้ชายเราเรียกว่าบังเกือบทั้งเกาะ
บังดาหนี บังเราะ บังโน้น บังนี่ บังนั้น
ไปกับบังม่ายน้อง บังนี่ติไปไหนโฉ้ม่ายรู้กับเรือเร็ว 
ไปบังอะไรค่ะ ฝนจะตกเหรอค่ะ พี่เอ้ถาม
ไปกับบังนี่แหละ ไปนั่งเรือเล่น รับรองฝนไม่ตก 
อ้อฝนไม่ตกเหรอค่ะ งั้นไม่ต้องบังอะไรมั้งค่ะ แล้วมันก็เดินจากไปปล่อยบังให้งงอยู่คนเดียว
อิฉันและเพื่อนๆบังยืนหนัวจนเจ็บพุง บังถามว่า หัวไหรหลาวนิน้อง 
อ๋อ ข้าวเช้านะกินแล้วค่ะบังหวันเที่ยงว่าติกินก๋วยเตี๋ยว  
ฮาย อย่าทำกันพันนี้ต๊า บังว่า เสียศูนย์หมดบังคราวนี้  

ส้นตีนติดคอค่ะ

วันนี้เค้าติไปเที่ยวผับกันทั้งบางหน้าฟร้อนยังเด็กดีไม่กี่คนหนึ่งในนั้นก็ชนะนั่นแหละ
ใครจะไปขึ้นช้างม้าวัวควายที่ไหนก็ไปตะเราไม่ไปด้วยแหละ ชนะว่า
เมื่อชนะว่าดังนั้นพวกหนุ่มๆสาวๆทั้งหลายก็ไปโดยไม่มีชนะ
อะไรวะลำดวนเค้ามาชวนไปเที่ยวอีนี่จะไปขี่ช้างม้าวัวควายซะเฉยๆอย่างนั้นแหละ  ยุ่งเรื่องเพื่อนนี้พี่เอ้ได้ถ้วย
เออ ฉันก็ว่างั้นแหละแก พวกเด็กดีนะแก ไอ้โอมเข้าข้าง นี่ก็ได้รางวันที่สองไปกินกับเขากัน
ไม่ใช่ค่ะพี่เอ้ ชนะเค้าหมายความว่าใครอยากไปซ่าที่ไหนก็ไปเค้านะไม่ไปด้วยหรอก แต่นี่นะน้องจะไปกินก๋วยเตี๋ยวพี่เอ้กับโอมจะไปกับน้องด้วยมั๊ยค่ะ 
งานพี่เอ้ยังไม่เสร็จส่วนโอมต้องช่วยเราไปเป็นเพื่อนเอง ชนะว่า
ไปกันม่ายลำดวน ชนะหันมาชวนอิฉัน
ฮึ ใครติไปขึ้นช้างม้าวัวควายที่ไหนก็ไปตะเราไม่ไปด้วยแหละ 
โอ๊ย ๆ พี่เอ้ร้อง โอมช่วยฉันทีส้นตีนติดคอวะ 

แหมมวะถ้าชนะมันฉีกพี่เอ้ออกเป็นสองท่อนได้วันนั้นมันคงทำไปแล้ว ว่ามั๊ยจ๊ะ ชนะ

กูละมึน

แกรู้มั๊ยแถวนี้นะเค้าทักฉันว่าเริ่มอ้วนแล้วนะแก ทำร้ายจิตใจฉันมากเลยโอ๊ยฉันเครียดจริงหรือเปล่าวะลำดวน 
เอางี้แกก็ไปเอากางเกงตัวที่แกใส่ตอนลงมาดูโรงแรมว่าจะทำมั๊ยใส่ซิ แล้วแกก็จะรู้คำตอบ 
เออ นั่นแหละคือสิ่งทีฉันไม่อยากทำ 
แล้วมันเรื่องพรือที่รับความจริงกันไม่ได้ คันมันติอ้วนก็ปล่อยให้มันอ้วนไปตะ 
สุกิจแกนะไม่เข้าใจหัวอกผู้หญิงหรอก แกเงียบไปเลย ฉันยิ่งเครียดๆอยู่ 
พี่หลิวเดินมาถามว่า แล้วนี่พี่ซื้อครัวซองใส้ชอคโกแลทมาให้กินกันม่าย
ทำไมรู้ใจอย่างนี่ค่ะพี่  เอ้กำลังหิวอยู่เลย 
กูละมึน สุกิจว่าแล้วก็จากไป

อย่าไปไหนหัวค่ำน้องเหอ

หัวค่ำแล้วอย่าออกไปไหนน้องเอ้เหอมันน่าหวาดเสียวสาวๆเดินคนเดียวหนัน พี่หลิวบอกพี่เอ้
ค่ะพี่ พี่เอ้ว่า
พอพี่หลิวเดินไปมันก็หันมาทันที นี่แก พี่เค้าว่าอะไรหัวค่ำๆเสียวๆ สาวๆ 
แกนี่พูดซะ  พี่เค้าว่าแกนะไปไหนดึกๆดื่นๆ ระวังจะเสียสาวนะแก รุ่นแกแล้วนี่พี่เค้าว่าน่าจะเสียแก่มากกว่าแกว่ามั๊ย 
นี่ลำดวน แกหยุดเลยนะแกอยากแก่แกแก่ไปคนเดียวไม่ต้องมาพ่วงฉันไปด้วยเลย  
แล้วไอ้หัวค่ำนี่มันอะไรวะ หัวฉันก็ไม่เป็นอะไร 
ฉันละเบื่อแกจริงๆเล้ยยยยยย หัวค่ำนะพระอาทิตย์ตกดินแล้วไงแก  
อ๋อ ต๊ายพี่เค้าเป็นห่วงเรานะแก 
ไอ้โอมโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ พวกแกจะไปไหนฉันไปด้วย 
นี่แกไม่รู้จักห่วงเพื่อนห่วงฝูงบ้างรึไงดึกๆดื่นๆแล้วยังจะติดส้อยห้อยตามเพื่อนไปไหนอีกแทนที่จะห้ามไม่มีเลยกลับยุส่ง
สรุปว่าจะให้ไปด้วยมั๊ย ไม่งั้นจะได้ไปกับคนอื่น 
ไปซิ แหมมพวกฉันสาวๆ ไปกันสองคน อตร อันตราย แกมาด้วยก็ดีแล้ว 
แหมม ฉันละนึกว่าแน่ อิฉันว่าพี่เอ้ คุณเธอก็หัวเราะเหมือนนางเองหนังลิเกตามระเบียบ
ว่าแล้วพวกเราก็ไปหาไหรกินหัวค่ำกันสามคน

ไข้การเมือง

นี่หาย 2 วัน ทำให้นึกถึงสมัยก่อน
พรือน้องเอ้ ไม่บายเหอน้องไม่มาทำงาน นายช่างถาม
นิดหน่อยค่ะพี่  เอ้าหลาวแหละไสต์สาวกรุงเทพ
ต้องรักษาตัวเองน้องเหอ อยู่นี่มันไกลมดไกลหมอ
ค่ะพี่  ฉันรู้แก รักษาคือต้องดูแลตัวเอง 
เออเก่ง อิฉันว่า
ไข้การเมืองชัดๆ แตวานิเรายังเห็นไปนั่งกินข้าวกับใครโฉ้ก็ไม่รู้  สุกิจว่า
ลำดวนแกว่ามาซิสุกิจว่าอะไรฉัน ไข้การเมืองอะไรของมัน แล้วฉันไปนั่งกินข้าวกับใครโฉ้อะไร 
อ๋อ คืองี้ เสร็จโจรหลาวกิจเหอ อันนี้อิฉันนึกในใจ ค่าที่ไม่เข้าข้างเราวันก่อนต้องเอาคืนสักหิด  ไอ้กิจนะมันว่าแกว่า แกนะแกล้งป่วยพี่เอ้ ไม่เห็นมีอาการอะไรเล้ย แล้วเมื่อวานนี้นะมันยังเห็นแกไปนั่งกินข้าวกับใครก็ไม่รู้ แล้วงี้จะเชื่อได้ไง ไข้การเมือง ก็คือไอ้พวกแกล้งปว่ยตอหลกตอแหลดีๆนี่เองแก๊ 
สุกิจนั่งอ้าปากค้าง
พี่เอ้ว่าสุกิจได้อีกสักโคม
ก่อนเราติเดินจากมาบอกสุกิจไว้ว่า  สุกิจเราไปกินข้าวก่อนเดียวเราหาไหรแก้ช้ำในมาฝากหนา

หนุ่มใต้บ้านเรากับสาวบางกอก

คืนพระจันทร์เต็มดวงพี่เอ้ว่า
จะว่าไปแล้วมาอยู่ทางใต้มันก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ฉันคิดนะ ที่บ้านฉันนะแกเค้าเป็นห๊วงเป็นห่วงฉันจะมาอยู่ทางใต้จะเป็นตายร้ายดีไงบ้างก็ไม่รู้ 
แหมม ทำไมเค้าคิดกันอย่างนั้นละค่ะพี่ น้องจ๋าว่า
ก็คนใต้นะเค้าว่าโหดเราก็ต้องกลัวไว้ก่อน
เอ๊ะ หรือแกอกหักมาแล้วกะว่าจะเอาร่างมาทิ้งไว้ซะที่นี้กันแน่  อิฉันว่า
แกรู้ได้ไงอะ พี่เอ้เริ่มกวนประสาท  ฉันนะกะว่ามาเปลี่ยนบรรยกาศแก แต่อยู่ไปอยู่มาเอ๊คนเค้าก็ใจดีแต่ก็จะมีแต่บางคนที่กวนประสาท  แล้วคนที่นี้ก็จริงใจมากเลยไม่เหมือนกับที่ฉันนึกไว้เลยแก ผู้ชายใต้ ตัวดำๆ ผมยาวๆ พูดจาทื่อๆ ขวานผ่าซาก   พูดกับฉันน้องเอ้
อย่างนั้น น้องเอ้อย่างนี้ โอ๊ยสารพัดแก ใจดีก็ที่หนึ่ง พูดก็เพราะ
ฉันกับน้องจ๋านั่งแลหน้ากัน
แล้วนี่เราไปอยู่ตรงไหนมานิจ๋า อยู่เกาะเดียวกันแท้ๆพรือถึงได้บรรยากาศผิดกันพันนี้ 
เออนั่นแหละลำดวนเหอเพื่อนก็นั่งนึกอยู่เหมือนกัน 
พี่เอ้สาวบางกอก ตัวเล็กๆ สมัยนั้นนะค่ะ ผมหยิกยาวถึงกลางหลังโน้น หน้าตาจิ้มลิ้ม  พี่ค่ะ พี่ขา จะแหลงกับใครใครก็อยากฟัง นายช่างทั้งหลายเด็กเรือทั้งหลาย เดินผ่านหน้าฟร้อนจนไม่ต้องกวาดต้องถูพื้นแวววั่งๆ เดินกันทั้งวัน
ลำดวนเหอ เขานั้นสาวบางกอก ส่วนตัวเองกับน้องจ๋านั้นมันน้องนางบ้านนา บรรยกาศมันก็ต้องผิดกันเป็นธรรมดา 
เออจริงกิจเหอ แต่แหลงความจริงนี้อาจเจ็บตัวได้มันติไปไหนก็ไปเลยนะ
อือหึ เราแหลงความจริงก็ไม่ได้ ว่าแล้วมันก็จากไป ไอ้กิจนี้มันชาติเป็นกลางจริงๆไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดกัดได้ทั้งสองฝ่าย

ลูกควายสายพันธ์ใหม่

หลังจากที่โอมเป็นรีเซฟชั่นได้ไม่นานก็ต้องเรียนรู้งานใหม่ งานนี้คือเบล์บอย ช่วยแขกยกกระเป๋านั้นเอง ส่วนมากจะได้ทิปดีกว่าใครทั้งหลาย แขกชอบ รู้ใจแขกอยากได้ไหรไปไหนบอกได้หมดว่า
ต้องทำพรือมั่ง
โอมเป็นไงบ้างแก อิฉันถามหลังจากเพื่อนซี้ไปลองงานวันแรก
โห กระเป๋าพี่แกหนักยังกะลูกควาย
แหมมวะที่มันช่างเปรียบเทียบรึว่าเพื่อนเราเคยไปยกลูกควายกับเขามาก็ไม่รู้
พี่เอ้เดินมาแต่ไหนไม่รู้ พูดขึ้นลอยๆว่า
รักดีหามจั่วรักชั่วหามเสา  เอ๊ หรือหามลูกควายดีน๊าาาาาาาาาาาาาา 
นี่ถ้าวันๆไม่ได้กวนประสาทใครสักคนพี่เอ้อาจเป็นบ้าตายได้
อ๋อ แม่มันอยู่ตรงนี้เอง โอมว่าแล้วก็หายวับไปกับตา
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ให้ทุกข์แก่ท่านทุกข์นั้นถึงตัว  จงอย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะค่ะ 

ชื่อนั้นสำคัญฉไหน

เมื่อดาวหางมาเยือนบ้านเราอะไรหลายๆอย่างก็เปลี่ยนไป ยกตัวอย่างเช่นเพื่อนเรามีชื่อกันอยู่ดีๆ ร้อยวันพันปีไม่มีไหรเกิดขึ้น วันนี้เปลี่นเป็นชื่อหรั่งกันหมดฉาด 
น้องจ๋า กลายร่างไปเป็น คิม 
น้องเขียว กลายร่างเป็น เคท 
บิว กลายร่างเป็น ซอนย่า 
แป้น กลายร่างเป็น  ลอร่า
จุ๋ม   กลายร่างเป็น ลีน่า 
ไอ้โอม แปลงร่างเป็น ปีเตอร์ 
พี่เอ้  กลายร่างเป็น เอซี่ 

พี่หลิวเดินมาหาอิฉัน ไม่เอากับเค้ากันเหอน้อง  ไม่ไหวแหละพี่เหอพันนี้แหละดีแล้ว 
พี่เอ้เดินมา แกนี่ไม่ทันสมัยกับเค้าเล้ยจริงๆ  แม่ลำดวนนนนนนน 
แลที่มันว่าเพื่อนได้ลงคอ เจ็บหัวกับพี่เอ้จริงๆ 
สุกิจมา นี่แขกโทรมาหา เอซี่ เอซี่ไหนหลาวนี่ 
อ๋อ ของเอ้เองแหละสุกิจ   
สุกิจนั่งหัวจนน้ำตาไหล คนอ้าไหรคิดได้ถึงพันนี้สุกิจว่า 

น้องเอาส้มม่าย

ส้ม สำหรับเด็กบ้านเราแล้วคือผลไม้ดองต่างๆรถส้มมาก็วิ่งเข้าหาแล้ว

บางทีบนเกาะก็มีมาขายเหมือน 

นอ้งเอาส้มม่าย พี่หลิวถาม 

เอาลูกท้อนดองนะพี่หลิว อิฉันว่า 

ถ้ายังลูกองุ่นเอากันนะพี่หลิว น้องจ๋าว่า 

พวกแกนี่มันยังไงกันพี่เค้าถามเอาส้มมั๊ยแต่ละคนเรื่องมากกันจริงๆของที่เค้าถามไม่กินจะกินไอ้ที่เค้าไม่ถาม  ว่าแล้วพี่เอ้ก็เดินลอยหน้าลอยตาไปหาพี่หลิว 

เอ้เอาค่ะส้ม อะไรก็ได้ค่ะ

พวกเราสองคนแลหน้ากันแล้วก็ยิ้ม เสร็จโจรหลาวพี่เอ้งานนี้ 

พอพี่หลิวหลบมาของฝากเต็มหน้าฟร้อน เอ้าน้อง แล้วพี่หลิวก็ไป 

ขอบคุณค่ะพี่ พี่เอ้หลาวแหละงานนี้ 

เอ๊ แก แล้วไงพี่เค้าลืมส้มฉันหละ มีแต่ผลไม้ดองทั้นนั้น มะยม มะขาม นีกระท้อนของแก นี่องุ่นดองน้องจ๋า แล้วนี่อะไรอีก ลูกจันทร์ดองก็มี 

ฉันยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา แกนี่มันยังไงกันพี่เค้าเอาส้มมาฝากแล้วยังถามหาของที่ไม่มี เรื่องมากจริงๆ ส้มนะแถวนี้มันคือ ผลไม้ดองค่ะคุณพี่

ตั๋วเรือนะเต็มนะเอ้ สุกิจไม่รู้มาแต่ไหน ชาติไวทันใจจริงจริ๊งเพื่อนคนนี้ 

ว่าแล้วพี่เอ้ก็นั่งกินส้มกับพวกเราพร้อมวิจารณ์ภาษาบ้านเราไปในตัว นี่นะแกไอ้ส้มตัวเดียวกันแท้ๆ ดั้นหมายความไม่เหมือนกัน ฉันละงงพวกแกจริงๆเลย  ฝากไว้ก่อนเหอะ 

หลายปีผ่านไปพี่เอ้ไปหลาด ถามฉันว่า เอาส้มมั๊ยแก     เออ เอา

ส้มอะไรหละ      อะไรก็ได้ 

พี่แกกลับมาพร้อมด้วยของดองทั้งหลาย อ้าวแก๊ ไหนว่าส้ม ฉันก็นึกว่า ส้มบางมด ส้มเช้ง ส้มโชกุน สารพัดส้มบ้านแกนะ 

ก็ฉันถามแกแล้ววววววววววววววว แกว่าอะไรก็ได้ อะ อ๊ะ อย่าลืมซิจ๊ะ ฉันนะเด็กสองภาษานะ 

สองภาษาของพี่เอ้คือ แหลงใต้ก็เข้าใจ แหลงกลางก็ได้  อยากติเป็นลมจริงๆ 

ถ้าใครชีวิตหวางนี้ไม่ค่อยมีสีสันบอกมานะค่ะ จะส่งพี่เอ้ไปให้ถึงหน้าบ้านเลย

หมาหลงม่าย

ไม่ว่าฝนจะตกฟ้าจะรอ้งแดดจะออกเปรี้ยงปร้างหรือลมพายุพัดมา ความรักของพี่หลิวก็ยังสม่ำเสมอคงเดิม
วันนี้ฝนตกแค่ตายน้องจ๋าต้องเดินหลบไปหอพัก พี่หลิวมาแต่ไกล
"เอ้าน้องนี่ร่ม "
โรแมนติกอย่างแรง อิฉันกับพี่เอ้นั่งแลตากัน
รักแท้หน้าตามันอาจเป็นแบบนี้เองนะแก พี่เอ้ว่า
มีสิทธิ์เป็นไปได้สูงนะแก
แล้วพี่หลิวของเราก็เดินมา
แล้วพรือไม่ไปส่งเสียเลยพี่หลิว  อิฉันถาม
น้องจ๋าหมาหลงม่าย  แล้วพี่หลินก็เดินจากไป
"หมาที่ไหนหลงมาเหรอแก "
ฉันเบื่อแกจริงๆเลยวันๆไม่ต้องทำงานทำการกันแปลไทยเป็นไทยอยู่นั่นแหละ
แหมมแกถือว่าทำบุญ หมาที่ไหนหลงมาเหรอ
อิฉันเหมือนติเป็นลมตรงนั้นความโรแมนติกหายวับไปกับตา
ฉันถามว่าแล้วไงไม่ไปส่งซะละ พี่เค้าว่าน้องจ๋าเดินไปคนเดียวได้ไม่หลงหรอกแก
โหหหหหหหหหหหหหห น่ารักซะไม่มีทำไมพี่เค้าไม่มาปิ๊งฉันวะ
แกนี่โง่จริงหรือแกล้งโง่กันแน่ แล้วครัวซองที่แด๊กอยู่ทุกเช้านะไม่รู้เหรอว่าพี่เค้าชอบแก
จริงดิแก๊   พี่เอ้ท่าระริกระรี่ได้น่าถีบมาก
สุกิจเดินมาทันพอดี บอกพี่เอ้ว่า  เอ้พี่หลิวนะแกรักน้องทุกคนแหละเอ้
นี่สุกิจถ้าไม่พูดนะก็ไม่มีใครว่าใบ้หรอกนะ  ที่แกพูดมาฉันจะทำเป็นว่าไม่ได้ยินซะก็แล้วกัน  
แหมม อยากได้ร่มฟรีกับเค้าก็บอกมาดิวะ เดี๋ยวฉันบอกไอ้กิจให้ไปหามาให้สักอัน 
แกนี่ ไม่โรแมรตก โรแมนติกกับเค้าเลยนะ ฉันละเบื่อพวกขอนไม้สองขอนนี้จริงๆ  แล้วมันก็เดินไปหาพี่หลิว

สงสัยเอ้อยากได้ร่่มมั่งลำดวนเหอ  สุกิจวว่า 
หมันกิจเหอ 

ดาวเคราะห์

โรเบริด์มายืนคุยอยู่กับพี่เอ้เป็นนานสองนาน
สงสัยแล้วลำดวนเหอ สงสัยมันมาจีบเอ้ สุกิจมากระซิบ
คันถ้ามันดาวเคราะห์เข้าวงโคจรก็ไม่ที่ทำพรือกิจเหอ คนมันยังมีกรรมหนักเหลย 
กรรม เกิม ดาวเคราะห์ ดาวหางอะไรของแก  เค้าไม่ได้มาจีบฉันหรอกยะ จะบอกให้

ตั้งแต่พี่เอ้เริ่มฟังภาษาบ้านเราออกอิฉันกับสุกิจชอบใจอย่างแรงแหลงไหรไม่ต้องแปลไทยเป็นไทย
แกอยากจะรู้มั๊ยละว่าเค้านะชอบใคร 
ไม่อยาก 
นี่แกไม่มีนิสัยอยากรู้อยากเห็นกับเค้าบ้างเลยรึไงห๋า ฉันนะคันปากอยากจะเล่า 
เข้าทางสุกิจเลยคราวนี้
ฉันก็ไม่อยากฟังนะเอ้ ไม่ต้องมาเล่าให้ฟัง ไอ้กิจว่า 
โหหหหหหหหหหหหห พวกแกนะสุมหัวกันแกล้งฉัน  ฉันจะบอกให้ก็ได้ว่าเค้านะชอบแกนะลำดวน 
ก็ฉันเพิ่งบอกไปว่าไม่อยากรู้ 
นี่เอ้ เค้ารู้กันทั้งเมืองแล้วแกเพิ่งรู้เหรอ 
อ๋อนี่สรุปฉันตกข่าว กวนประสาทจริงๆพวกแกนี่มีอะไรก็ไม่เล่าไม่บอก ต่อว่าพวกเราจนพอใจแล้วมันก็จากไป
สุกิจถามว่า
นี่เราผิดไหรกันตรงไหนหลาวนิลำดวน  
อย่าไปถือกิจเหอ พี่เอ้เมนส์มาท่า 
เออสงสัยจริง 

คนสำคัญ

แขกห้อง 132 สนิทกับพี่หลิว ชื่อโรเบริด์ ไปไหนมาไหนด้วยกันหลังพี่หลิวเลิกงานประจำ

ติไปไหนคืนนี้พี่หลินว สุกิจ พนักงานหน้าฟร้อนที่ใครๆก็รักถาม 

ดิฉันได้ยินพันนั้นก็ต้องแคบแทรกไปขัดลำกล้องปืนทันที 

พรือติไปกันเหอตัวเอง 

ม่ายคืนนี้เราเวรดึก ไม่ต้องยิ้มเลยเรานั่นเด็กดี   

ถ้าตัวเองว่าพันนั้นเราก็ไม่ทิทำพรือ 

พี่เอ้เดินมา พี่หลิวถามทันที  น้องเอ้คืนนี้ไปกินข้าวกับพี่แล้วก็โรเบริด์ม่ายน้อง 

ไปก็ใจง่ายซิค่ะพี่ พรุ่งนี้มาชวนใหม่นะค่ะพรุ่งนี้เอ้จะไป 

อิฉันกับสุกิจ เหมือนกับติเป็นลมไปชั่วขณะ 

มันสำคัญจริงๆเอ้นี่ลำดวนเหอ สุกิจว่า 

โอ๊ย แน่นอนอยู่แล้วจ๊ะ สุกิจเอ้นะสำคัญเสมอ  พร้อมด้วยทำท่าประกอบ

สำคง สำคัญอะไรของแก กรณีนี้ไอ้กิจมันว่า แกนะอาการหนักเอาการแล้วแก๊ 

เอ้านี่ตั๋วเรือเที่ยวเช้าพรุ่งนี้เลย เผื่อแกคิดจะกลับบางกอก 

โธ่โว๊ย ก็มันว่าฉันสำคัญชัดๆ ฉันละเบื่อพวกแกจริงๆ เล้ยยยยยยยยยย   ไปพี่หลิวเราไปกินข้าวกัน 

แบบนี้ทางบ้านฉันเรียกว่า พวกใจง่ายนะแก  

เออ จริง ลำดวนเหอ 

พวกแกสองคนเงียบไปเลยนะ  แล้วคนไม่ใจง่ายก็จากไป

พาไปรักษา

พี่เอ้วิ่งหน้าตั่งแรงหวาติฝึกไว้ไปแข่งวิ่งร้อยเมตรกับนักวิ่งทีมชาติมา
เฮ้ย... แก... เฮ้ย.... แย่แล้วโว๊ย  ไปช่วยป้าแกหน่อยดิ โอ๊ยเหนื่อย
ใครอะไรที่ไหนแย่ค่ะพี่เอ้ น้องจ๋านางเองหนักไทยมาเองเลย
จำไอ้ลูกหมาสีดำตัวเมื่อวานได้มั๊ย วันนี้นะป้าที่อยู่ข้างไปรษณีย์นะแกอุ้มอยู่ พี่ก็ถามว่า ป้าจะพาน้องหมาไปไหนค่ะ 
น้องหมา แกเรียกหมาเนี๊ยะนะว่าน้องหมา งี้แกก็พี่มันนะดิ
พี่เอ้หันมาเหมือนติกินอิฉันไปทั้งตัว
อย่าไปฟังเสียงนกเสียงกาค่ะพี่เอ้ เอ้าเป็นไปกับเค้ากันแล้วเพื่อนเรา 
โอ๊ยพี่ไม่ฟังหรอกปล่อยให้มันบ่นไป 
กาบ้านแกซิบ่นได้ 
เออ ซิ แล้วป้าแกก็บอกว่า จะพาน้องหมาไปรักษา 
เท่านั้นแหละท่านผู้ชมเหอพี่ทิพย์กลัวพลัดเก้าอี้หลาวรีบยืนเลยแล้วก็หัวเราะส่วนคนอื่นหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหล
คืองี้ค่ะพี่เอ้ พาไปรักษา นี่คือพาไปเลี้ยงนะค่ะ 
แหมม พี่ก็นึกว่าหมามันเป็นอะไรนะซิ โอ๊ยวิ่งมาลมแทบจับ 
คนหัวเราะตั้งมากมายพี่เอ้หันมาหาอิฉันแล้วก็บอกว่า ไป แกไปจองตั๋วให้ฉันเลย ฉันจะกลับกรุงเทพเรือเที่ยวหน้าเลย 
โอ๊ยกูอยากจะบ้าตาย อันนี้อิฉันแหลงในใจไม่หาญให้พี่เอ้ได้ยินเดียวมันติกินเอา

ไปแต่สวน

พี่เอ้หลบลงมาทำงาน พี่หลิวติขึ้นฝั่ง
พี่หลิว จะขึ้นฝั่งเหรอค่ะพี่ 
ไปปล่อยแก่หิดน้อง 
แล้วไปกับใครค่ะพี่ 
ไปแต่สวน 
เดินทางปลอดภัยนะค่ะพี่ 
พี่เอ้อ้อร้อไปตามเรื่องหลาวแล้ว
นี่แกลำดวนพี่หลินเค้าเอาแก่ที่ไหนไปปล่อยนะแก แต่ฉันเข้าใจนะพี่เค้านะจะไปสวน เป็นไงแก๊ ฉันนะไม่ธรรมดานะจะบอกให้  เรียนรู้เร็ว แล้วมันก็ทำหน้าทำตาว่าเก่งแค่ตายแล้ว

ฮายคุณๆเหอ พนักงานทั้งหน้าฟร้อนหัวเราะหยักหงายพลัดเก้าอี้ไปก็มี ที่มันไม่ธรรมดา หลังจากช่วยพี่ทิพย์ให้ลุกขึ้นมานั่งแล้ว อิฉันหลาวแหละก็บอกพี่เอ้ว่า
คืองี้แก พี่เค้าไปเปรี้ยวบนฝั่งนะแก แล้วเค้าก็ไปคนเดียว เอ๊ แต่จะไปสวนด้วยรึเปล่านี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน จะให้วิ่งไปถามให้มั๊ยแก คือฉันนะคนใจดี
แหลงจบทั้งหมดก็หัวเราะแค่ตายอีกรอบ ส่วนพี่ทิพย์ยืนหัวจนเข่าอ่อนต้องลงไปนั่งหัวบนพื้นน้ำหูน้ำตาเล็ด

แกนะวันหลังก็รู้จักหยุดๆเพื่อนบ้างซิ ให้ฉันหน้าแหกอยู่ได้  ว่าแล้วมันก็เดินจากไป
น้องจ๋าไม่รู้มาแต่ไหน ตะโกนบอกไปว่า เดินทางปลอดภัยนะค่ะพี่

ยายของฉัน

วันนี้อิฉันถามพี่เอ้ผู้รู้และเชี่ยวชาญระบบไอทีว่า

เออแกยายฉันจะซื้อแทปแลทไว้คุยกับฉันสักเครื่องแกแนะนำไอ้ที่ราคาไม่ค่อยแพงให้หน่อยดิ 

ยี่ห้อ......ติ๊ต่างว่า ยี่ห้อหัวควายนะค่ะ อันนี้ก็ได้แกหมื่นกว่าเอง 

แก ยายฉันนะ 94 และนะ  

เฮ้อ อิฉันละเหนื่อยใจคุณผู้ชม ยายเอาไว้คุยกับอิฉันเฉยๆนะค่ะ หลักพันก็มีถมเถ คุณพี่ก็โน้นแนะนำไปเกือบติดยี่ห้อผลไม้ชนิดหนึ่งเชียว  ช่างไม่เข้าใจความต้องการของผู้บริโภคเลย
นี่ถ้าพี่เอ้มาอ่านเจอเข้า อิฉันคงโดนแบบนี้แน่นอน

อ้าววววววววววววววววแล้วทำไมไม่บอกให้ชัดเจนละแก
  
 แล้วไอ้ที่ว่าราคาไม่แพงนี่ มันไม่ชัดเจนตรงไหนค่ะคุณผู้ชม
วันนี้อิฉันของตัวไปนอนเอาเท้าก่ายหน้าผากก่อนนะค่ะ

แค่แล้วววววววววว

พี่เอ้เดินทางออกจากเกาะครั้งแรก
นั่งเรือไปก็ชมวิวทิวทัศน์ไป นานไปก็เบื่อถามป้าคนนั่งข้างๆว่า
ป้าค่ะอีกนานมั๊ยค่ะกว่าเราจะถึง
แค่แล้ว
แค่ไหนค่ะป้า 
แค่ถึงแล้ว 
แค่ถึงเหรอค่ะ 
เออแค่ถึงแล้ว 
พี่เอ้ทำท่าติอ้าปากแหลงต่อ อิฉันต้องเข้าไปขัดขวางอย่างรีบด่วนก่อนที่ป้าติซัดพี่เอ้กับไหรๆ
พี่เอ้ ป้าบอกว่า ใกล้ถึงแล้ว 
บ้านแกดิลำดวน ป้าบอกว่า แค่ถึง แค่ถึง  แค่ไหนวะแก 
โอ๊ยแกนี่ฉันละอยากให้แกลื่นลงน้ำไปเลยจริงๆ แค่ นะมันแปลว่าใกล้โว๊ย 
อ้าว แล้วก็ไม่บอก  แล้วอีกอย่างนะฉันจะบอกให้ฉันนะว่ายน้ำเป็นนะแก 
จ้าแม่เหงือกสาว  
เงือกโว๊ย  แล้วพี่แกก็หันไปชมวิวทิวทัศน์ต่อไป
รู้พันนี้ให้ป้าซัดกับส้มสักลูกสองลูกก็ดี

ตอรือ

พี่อุ้ม จะขึ้นฝั่งไปเยี่ยมลูกๆ
พี่อุ้มจะกลับมาวันไหนค่ะ 
ตอรือน้อง 
พี่เอ้ยืนงงเป็นไก่ตาแตก
แกเหมือนฉันอยู่บนดาวอังคารเลยนะแก ไม่รู้เรื่องอะไรเลย ฉันรู้สึกตัวว่าโง่ไปเลยแก 
เออฉันเห็นด้วยกับแกนะพี่เอ้ 
นี่แกไม่ต้องมาหลอกด่าฉันเลยนะ ฉันเปรียบเทียบเฉยๆยะ ไม่ตอ้งการผู้สนับสนุน
อ้าววววววววววว แล้วก็ไม่บอก  ฉันนึกว่ามันเป็นประโยคคำถาม
พี่เอ้จ้องอิฉันเหมือนอิฉันมาจากนอกโลกเลยค่ะ แล้วก็ถามว่า  ไหนว่ามาดิพี่อุ้มจะมาเมื่อไหร่ 
มะรืนนี้ 
เออแล้วกูจะรู้มั๊ยละไอ้ตอรือ นี่นะมะรืนนี้นะ 
ปากมีก็ถามซิแก  
ฉันละเบื่อแกจริงๆ ลำดวน ฉันเปรียบเปรยเฉยๆยะ  ไม่ต้องตอบ โอ๊ยบอกเท่าบอกไม่รู้จักจำยายคนนี้
ด่าอิฉันพอใจแล้วพี่เอ้ก็เดินจากไป
วันใดขาดฉันแล้วแกจะเหงา อันนี้อิฉันก็ตะโกนตามหลังพี่เอ้ไป
เหงาตายหละ  ไปซะตอรือเลยดิแกกกกกกกก  พี่เอ้ตอกกลับมา 

 มันช่างเรียนรู้เร็วดีแท้

ไหรโฉ้

เอาแล้วงานนี้รู้สึกว่าไหรไม่ไหรก็ต้องไหรสักอย่างแล้วเจ้าประคุณเหอ 

อิฉันเปิดห้องทำงานเข้าไป แหมม แหมม แหมม พนักงานอีกคนเอาหน้าเข้าไปแค่เกือบทิ่มเข้าไปในจอคอมพิวเตอร์ซึ่งน้องจ๋านั่งทำงานอยู่ แล้วนี่พรือไม่หอมกันให้รู้แล้วรู้รอดไปเลย อิฉันทักทายพอเป็นพิธีแล้วออกมา 

พี่หลิวเข้าไปบ้างแล้วก็ออกมาพร้อมอกที่หักยับเยิน 

มันไหรโฉ้แล้วน้องเหอพันนี้ ว่าแล้วก็เดินคอตกจากไป 

ใครไปโจ๊ะกับใครมาหละลำดวน  ไหรโฉ้มันฟังพรือเป็นโจ๊ะ อิฉันละกุล้มจริงๆ 

แกจะไม่รู้ซักเรื่องได้มั๊ยพี่เอ้ 

ไม่ได้หรอกแกเดี๋ยวฉันนอนไม่หลับ 

พี่หลินเค้าว่าแบบนี้สงสัยซัมติ๊งรองแล้วแก 

แล้วอะไรละแก 

อ้าวฉันจะไปรู้เหอรพี่เอ้ อยากรู้ก็ไปถามพี่หลินดิ 

นี่แกวันหลังถ้ารู้อะไรครึ่งๆกลางๆไม่ต้องมาเล่าฉันเลยนะ อารมณ์ค้างวะ  แล้วมันก็รีบเดินไปหาพี่หลิน 

เอ้าแล้วค้าท่านผู้ชม แหลงพันนี้สงสัยต้องให้กินแกงสัมให้เผ็ดแหลงไม่ได้สักสองสามคงจะดีนะค่ะ 

หรอยอย่างแรง

พี่หลิวของเราไปกินข้าวข้างนอกมา กลับมาจ๊ะเอ๋พี่เอ้
พี่หลิวร้านนั้นอร่อยมั๊ยค่ะ 
ฮาย หรอยอย่างแรงน้องเอ้เหอ เดียววันหลังพี่พาไปกิน 
ว่าแล้วพี่หลิวก็เดินจากไป 
แปลดิแก ไม่เห็นเหรอว่าเพื่อนงง 
แหมม พูดงี้ฉันปล่อยให้แกงง ไปถึงปีหน้าก็คงจะดีไม่นอ้ยนะแก พี่เขาว่าโอ๊ย อร่อยมากเลยน้องเอ้ อร่อยสุดๆเดี๋ยววันหลังพี่พาไปเจี๊ยะ นะจ๊ะ 

โอ๊ยดีค่ะ ดี  

ฉันละเบื่อพวกปลากระดี่ได้น้ำจริงๆ ว่าแล้วอิฉันก็แคบบบบบบบบบบบ เดินมา

หลายเรื่อง

พี่เอ้ ตื่นเช้าแคบมาหน้าฟร้อน น้องจ๋าตามมาติดๆ ส่วนอิฉันนั่งอยู่ก่อนแล้ว ทั้งสองคนเดินมาหน้าบูดเหมือนตูดเป็ด
ติไม่ถามเดียวหาว่าไม่รักเพื่อนหลาว
ไงพี่เอ้หน้าบูดเป็นตูดเป็ดแต่เช้าเชียว 
ก็แขกห้องนั่นไงแกกกกกกกกกก เค้านะมาหาว่าฉันไม่บอกเรื่องเครื่องดื่มในมินิบาร์พี่แกกินไปหมดแล้วนึกว่ารวมกับค่าห้อง เมื่อคืนนะอธิบายกันยกใหญ่ทำไงก็ไม่ฟัง โอ๊ย หลายตังนะแก 

มันหลายเรื่องลำดวนเหอ  น้องจ๋าว่า

เรื่องเดียวค่ะน้องจ๋าแต่พูดไงก็ไม่ฟัง

น้องจ๋าทำท่าเหมือนกับติเป็นลมแล้วก็เดินหายไป

พี่เอ้ นอ้งจ๋าแกนะมันว่า แขกแกนะ เรื่องมากน่ารำคาญ
โหแล้วฉันจะไปเข้าใจได้ไงวะแก หลายเรื่อง มันก็หมายความว่าหลายเรื่องดิ โอ๊ยกูกลับไปอยู่
กรุงเทพดีมั๊ยเนี่ย 

โน้นไงแกเรือมาแล้วจะให้ฉันจองตั๋วให้เลยมั๊ย 

แกนี่กวนประสาท  แต่เช้าเลยนะ  แล้วมันก็เดินจากไป

อิฉันยังไม่เข้าใจเลยว่าความหวังดีของเราทำให้เพื่อนเคืองได้พรือ เฮ้ออออออออ

ปัญหาของปัญหา

เด็กใต้บ้านเราชอบแหลงไหรให้ชัดเจน ยกตัวอย่างเช่น

โอม เพื่อนรักของอิฉันอีกคนลูกชายนายอำเภอวันๆไม่ต้องทำงานหนักไหร เรียนจบอยากไปท่องโลกกว้าง ลงไปทำงานใต้

ห้องเดียวนะแกนอนกันตั้งสี่คน 
แล้วห้องส้วมก็ไม่มีประตู ขี้ๆอยู่เอ๊ะ นั่นใครเข้ามา กูตกใจหมดเลย 
อาหารอีกหละ เผ็ดกูกินไม่ได้อะ 

เออไอ้โอมแกนะมันคุณชาย   ไอ้โอมสวนหลบมาทันที ปัญหามันมีอยู่ว่ากูไม่เคยนะเพื่อน
 ปัญหาของปัญหามันมีอยู่ว่า แกนะไม่เคยรู้จักรสชาดของชีวิต อยากมั๊ยหละ
เออ อยากวะ ไอ้โอมตอบ ยืนอกอีกต่างหาก

เอ้าคันพันนั้นก็เดินหน้าเลยเพื่อนเหอ รอไหรอยู่เหลย
ภาษาบางกอกแปลได้ใจความว่า งั้นแกก็ลุยเลยดิ รออะไรอีกหละค่ะคุณชาย
พี่เอ้เดินเข้ามา
เออจริงเหมือนอย่างลำดวนมันว่าทุกประการ 
แหมม คุณนายได้ทีเลยนะ แบบนี้บ้านฉันว่า นายว่าขี้ข้าพลอยนะแก
พี่เอ้ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่แล้วก็เดินจากไป

นึกไปนึกมาอิฉันนี้ก็รักเพื่อนไม่เบาเหมือนกันแฮะ

สวัสดีปีใหม่ค่ะ

พี่เอ้ กับ น้องจ๋า เขาอวยพรปีใหม่กัน
น้องจ๋า สุขสมหวังนะค่ะ หวังอะไรให้ได้ทุกอย่างเลย
แล้วมันก็หันมาทางอิฉัน
ลำดวน  สวัสดีปีใหม่นะแก ปีนี้นะฉันหวังว่าแกคงดีกับฉันบ้างนะ 
เอ๊ะ พี่เอ้นี่มันหาเรื่องใหัอิฉันด่าต้อนรับปีใหม่ หรือว่ามันอวยพรปีใหม่กันแน่
สับสนอย่างแรงค่ะ หรือคุณๆว่าพรือค่ะ  อิฉันละงงกับเด็กบางกอก มันช่างรักเพื่อนจริง จริ๊ง