ตั่งแต่พี่เอ้เข้ามาทำงาน พี่หลิวของเราก็รักน้องจ๋าน้อยลง เวลาพี่หลิวแหลงกับเพื่อนก็จะแทนพี่เอ้ ว่า น้อง อ. ช่วงก่อน ก็น้อง ล. อิฉันเองหละค้า ตอนนี้น้อง อ. เป็นที่รักของพี่หลิว ส่วนน้องจ๋า นั้นก็ยังคงเป็นจ๋าดังเดิม
พี่หลิวถาม น้อง อ. ว่า
น้องเอ้ วันนี้เอาครัวซองมั๊ยน้อง
เอา เอามาทำไมค่ะ
ดาวเคราะห์เข้าหลาวแล้วอิฉัน หันไปบอกพี่เอ้ ว่า พี่เอ้พี่หลิวถามแกว่า จะกินมั๊ยครัวซองนะ
อ๋อ กินค่ะพี่
แล้วพี่หลิวก็เดินจากไปซื้อให้แม่นาง
แหมม ใครจะไปรู้หละแก เอามั๊ย เอามั๊ย นี่จะให้ฉันเอาอะไร เอาไปทำไม กำกวมวะ
หลายปีผ่านไป พี่เอ้จะไปตลาดถามฉันว่า แกจะเอามะม่วงมั๊ย
โอ๊ย จะเอามันมาทำไมหละแก มะม่วงนะ
ว่าแล้วพี่เอ้มันก็เดินจากไป ทิ้งท้ายไว้ว่า อย่าแดกมันแล้วกัน
โหหหหหหหหหห มันร้ายจริงๆ ปีกล้าขาแข็งแล้วทิ้งเพื่อนเลย รู้งี้ปล่อยให้มันแห้งตายคาเกาะก็ดีหรอก ว่ามั๊ยค่ะท่านผู้ชม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น