เช้าขึ้นมาเจอหน้าพี่เอ้เราก็ต้องจัดการตัดไฟแต่ต้นลมเสียเลย
พี่เอ้ไหนแกว่ามาดิ เมื่อคืนนะแกไปนอนไหนมา ห้องหับไม่รู้จักกลับ
โอ๊ย แกก็นานทีปีหนหน่า แหลงพันนี้มีแวว
สงสัยไปนอนกับหรั่งมาท่า สุกิจแซว
เดี๋ยวแม่ด่าจากหกโมงเช้ายันห้าโมงเย็นเลย ถ้าไม่รู้เงียบไป พี่เอ้มันช่างร้าย
งั้นแกว่ามา แล้วถุงยงถุงยางนะรู้จักมั๊ยเอ้ โอมถามด้วยความเป็นห่วง
แกจะให้ฉันเอาไปนอนหนุนต่างหมอนรึไงห๋าอีนังโอม ดูที่มันว่าเพือ่น
ฉันนะไปนอนชมดาวเฉยๆที่หน้าหาดนะแก กับจุ๋มมัน แล้วทำอีท่าไหรก็ไม่รู้มาตื่นเช้านี่นะ
โชคดีนะไม่มีใครคิดมิดีมิร้าย
เค้าคงนึกว่าพะยูนเกยฝั่งนะแก โอมว่า
ใช่ ๆ โอม สุกิจช่างหาเรื่องตายได้ทุกวันจริงจริ๊ง
แล้วไป ว่าแล้วพวกเราก็แยกย้ายไปทำงานกันต่อ
เฮ้อนี่แหละหนาชีวิตหน้าฟร้อน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น