คืนพระจันทร์เต็มดวงพี่เอ้ว่า
จะว่าไปแล้วมาอยู่ทางใต้มันก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ฉันคิดนะ ที่บ้านฉันนะแกเค้าเป็นห๊วงเป็นห่วงฉันจะมาอยู่ทางใต้จะเป็นตายร้ายดีไงบ้างก็ไม่รู้
แหมม ทำไมเค้าคิดกันอย่างนั้นละค่ะพี่ น้องจ๋าว่า
ก็คนใต้นะเค้าว่าโหดเราก็ต้องกลัวไว้ก่อน
เอ๊ะ หรือแกอกหักมาแล้วกะว่าจะเอาร่างมาทิ้งไว้ซะที่นี้กันแน่ อิฉันว่า
แกรู้ได้ไงอะ พี่เอ้เริ่มกวนประสาท ฉันนะกะว่ามาเปลี่ยนบรรยกาศแก แต่อยู่ไปอยู่มาเอ๊คนเค้าก็ใจดีแต่ก็จะมีแต่บางคนที่กวนประสาท แล้วคนที่นี้ก็จริงใจมากเลยไม่เหมือนกับที่ฉันนึกไว้เลยแก ผู้ชายใต้ ตัวดำๆ ผมยาวๆ พูดจาทื่อๆ ขวานผ่าซาก พูดกับฉันน้องเอ้
อย่างนั้น น้องเอ้อย่างนี้ โอ๊ยสารพัดแก ใจดีก็ที่หนึ่ง พูดก็เพราะ
ฉันกับน้องจ๋านั่งแลหน้ากัน
แล้วนี่เราไปอยู่ตรงไหนมานิจ๋า อยู่เกาะเดียวกันแท้ๆพรือถึงได้บรรยากาศผิดกันพันนี้
เออนั่นแหละลำดวนเหอเพื่อนก็นั่งนึกอยู่เหมือนกัน
พี่เอ้สาวบางกอก ตัวเล็กๆ สมัยนั้นนะค่ะ ผมหยิกยาวถึงกลางหลังโน้น หน้าตาจิ้มลิ้ม พี่ค่ะ พี่ขา จะแหลงกับใครใครก็อยากฟัง นายช่างทั้งหลายเด็กเรือทั้งหลาย เดินผ่านหน้าฟร้อนจนไม่ต้องกวาดต้องถูพื้นแวววั่งๆ เดินกันทั้งวัน
ลำดวนเหอ เขานั้นสาวบางกอก ส่วนตัวเองกับน้องจ๋านั้นมันน้องนางบ้านนา บรรยกาศมันก็ต้องผิดกันเป็นธรรมดา
เออจริงกิจเหอ แต่แหลงความจริงนี้อาจเจ็บตัวได้มันติไปไหนก็ไปเลยนะ
อือหึ เราแหลงความจริงก็ไม่ได้ ว่าแล้วมันก็จากไป ไอ้กิจนี้มันชาติเป็นกลางจริงๆไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดกัดได้ทั้งสองฝ่าย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น