หมาหลงม่าย

ไม่ว่าฝนจะตกฟ้าจะรอ้งแดดจะออกเปรี้ยงปร้างหรือลมพายุพัดมา ความรักของพี่หลิวก็ยังสม่ำเสมอคงเดิม
วันนี้ฝนตกแค่ตายน้องจ๋าต้องเดินหลบไปหอพัก พี่หลิวมาแต่ไกล
"เอ้าน้องนี่ร่ม "
โรแมนติกอย่างแรง อิฉันกับพี่เอ้นั่งแลตากัน
รักแท้หน้าตามันอาจเป็นแบบนี้เองนะแก พี่เอ้ว่า
มีสิทธิ์เป็นไปได้สูงนะแก
แล้วพี่หลิวของเราก็เดินมา
แล้วพรือไม่ไปส่งเสียเลยพี่หลิว  อิฉันถาม
น้องจ๋าหมาหลงม่าย  แล้วพี่หลินก็เดินจากไป
"หมาที่ไหนหลงมาเหรอแก "
ฉันเบื่อแกจริงๆเลยวันๆไม่ต้องทำงานทำการกันแปลไทยเป็นไทยอยู่นั่นแหละ
แหมมแกถือว่าทำบุญ หมาที่ไหนหลงมาเหรอ
อิฉันเหมือนติเป็นลมตรงนั้นความโรแมนติกหายวับไปกับตา
ฉันถามว่าแล้วไงไม่ไปส่งซะละ พี่เค้าว่าน้องจ๋าเดินไปคนเดียวได้ไม่หลงหรอกแก
โหหหหหหหหหหหหหห น่ารักซะไม่มีทำไมพี่เค้าไม่มาปิ๊งฉันวะ
แกนี่โง่จริงหรือแกล้งโง่กันแน่ แล้วครัวซองที่แด๊กอยู่ทุกเช้านะไม่รู้เหรอว่าพี่เค้าชอบแก
จริงดิแก๊   พี่เอ้ท่าระริกระรี่ได้น่าถีบมาก
สุกิจเดินมาทันพอดี บอกพี่เอ้ว่า  เอ้พี่หลิวนะแกรักน้องทุกคนแหละเอ้
นี่สุกิจถ้าไม่พูดนะก็ไม่มีใครว่าใบ้หรอกนะ  ที่แกพูดมาฉันจะทำเป็นว่าไม่ได้ยินซะก็แล้วกัน  
แหมม อยากได้ร่มฟรีกับเค้าก็บอกมาดิวะ เดี๋ยวฉันบอกไอ้กิจให้ไปหามาให้สักอัน 
แกนี่ ไม่โรแมรตก โรแมนติกกับเค้าเลยนะ ฉันละเบื่อพวกขอนไม้สองขอนนี้จริงๆ  แล้วมันก็เดินไปหาพี่หลิว

สงสัยเอ้อยากได้ร่่มมั่งลำดวนเหอ  สุกิจวว่า 
หมันกิจเหอ