พี่เอ้กับน้องจ๋าเดินคลดส้มรดกันมาแต่ไกล ส้มรดนี้เค้าผ่าเป็นพูๆ เสียบไม้ไว้ที่ตูดมันแล้วให้เราเดินกินเหมือนไอติมพันนั้นแหละ
เดินมาถึงหน้าฟร้อน เอ้านี่ลำดวนฉันซื้อมาฝากแก
เหลืออยู่อันนึงในถุง สุกิจกับชนะนั่งอยู่กัน สองคนนั้นถามขึ้นพร้อมกันว่า แล้วเราหละ
งั้นแกสามคนก็แบ่งกันละกันนะ
โหที่มันมีน้ำใจ ชนะว่า
เออ นั่งกันอยู่สามคนมันเอามาให้คนเดียวพอเราถามให้สับท่อนกันหลาว สุกิจว่า
พี่เอ้หันมาหยิบถุงส้มรถแล้วก็บอกพวกนั้นสองคนว่า
เพื่อความเป็นธรรม งี้อย่ากินมันเลยแล้วกัน
เราสามคนนั่งหัวเราะกันแค่ตาย เฮ้ออออออออออออ เราละกลุ้มกับเด็กบางกอก
สุกิจว่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น