หลังจากที่พี่เอ้ย้ายออกจากบ้านเราไปนานมาพบกันอีกทีแหลงเรื่องวันเก่าๆพี่เอ้ว่า
นี่นะแกแรกๆนะฉันงงแทบตายอะไรของเค้าวะ
ตัวเองกะเพื่อน เพื่อนกับตัวเอง
ปกติตัวเองนี่ตัวเองเด็กแถวบ้านแกเค้าหมายถึงฉันซึ่งเค้าพูดด้วย
ใช่มะ แล้วเพื่อนนี่ก็หมายถึงตัวเค้า กูละงงไปหมด มาวันดีคืนดี มันก็มา เอง โง้น
เอง งี้ อะไรของมันวะ สุดท้ายไอ้ เอง เอง มันมาจากตัวเองหรือเปล่าวะแก
เออ ถูก
บ้านฉันนะเค้ากะตัวเอง เค้าก็ฉัน
ตัวเองก็หมายถึงแก โอ๊ยแม่อยากจะบ้าตาย แล้วก็เพื่อน อย่างนั้น เพื่อนอย่างนี้
แล้วฉันนะจะเข้าใจเหรอแก เพื่อนฉันนะเต็มไปหมด เพื่อนคนไหนละคราวนี้
ฉันละงงแก ฉันนะเด็กกรุงเทพแกะกล่องนะแก
นึกภาพดูดิพวกแกนะทั้งฝูงแหลงใต้กันฉะ ฉะ ข้ามหัวฉันไปข้ามหัวฉันมา
แหมมถ้าฉันไม่ถามนะรับรองไม่รู้ความ แต่พูดไปแล้วก็คิดถึงนะแก อ๋อ นี้แกฉันมีเรื่องไรโฉ้จะเล่าให้ฟัง
โห พี่เอ้ แกนี่ทองแดงยิ่งกว่าเด็กใต้บ้านฉันอีกนะ
ตรงไหนนนนนนนนนนนนนน ยะ บอกมาดิ
เรื่องไรโฉ้นะแก
เออวะ ลืม เห็นมั๊ยยยยยยยยยย
พวกแกนะหล่อหลอมจนฉันเพี้ยนไปด้วยเลย
น้อยๆหน่อย
แกนะอยากสวมรอยเป็นเด็กบ้านฉันก็บอกมาเหอะ
แหมม แสนรู้
เอ๊ มันชมหรือว่ามันหลอกด่ากันแน่ ไว้ใจไม่ได้เลยจริงๆพี่เอ้นี่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น