วันนี้จดหมายเพียบแขกฝากส่งทั้งเพ
ติดแสตมป์เรียบร้อยหอยเสียบให้เราไปส่งที่ไปรษณีย์ให้เท่านั้น
สมัยนั้นไปรษณีย์ในเกาะก็เป็นบ้านธรรมดานี่แหละที่รับของจากไปรษณีย์มาจัดการให้เหมือนตัวแทนพันพรือพันนั้น
เดินไปเวลาฝนตกทางแฉะสักหิด
พี่เอ้เดินหน้าตั้งมาแต่ไกล
นี่แกฉันลืมเอาโปสการด์กับจดหมายไปส่งแกช่วยเอาไปส่งให้หน่อยนะ
ฉันไปไม่ได้หรอกแกทั้งฟร้อนมีฉันเหลืออยู่คนเดียว
ก็รอตอนเค้ากลับมาดิ
นี่แกวันนี้ฉันมีแขกห้าห้องที่มีปัญหาสักครู่พี่แกก็จะเดินหน้ากันเข้ามาฉันต้องอยู่โยง
แหมม แหมม แหมม แกเพื่อนขอความช่วยเหลือนิดช่วยเหลือหน่อยช่วยกันหน่อยดิวะ
เออ งั้นเอางี้แกอยู่ตรงนี้แป๊บฉันจะรีบไป
จังหวะนั้นเอง แขกห้องที่มีปัญหาก็เดินมา หน้าตาหล่อเหลาเอาเรื่องแต่ตรงหน้าผากเขียนติดไว้ว่า
อารมณ์บ่จอย เท่านั้นแหละ พี่เอ้รีบไปฉวยทั้งจดหมายทั้งโปสการด์แล้วแคบบอกว่า
เออ แก ฉันเอาไปส่งเองก็ได้ แกอยู่ทางนี้ดูแลตัวเองด้วยก็แล้วกัน
มันชาดได้ถ้วยจริงๆพี่เอ้นี่
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น