ด้วยความหวังเหวิดจากน้องๆ ถึงพี่หลิว

พี่หลิวของน้องๆ เดินไปเดินมาผ่านหน้าฟร้อนไม่แหลงกับใครมาหลายวันแล้ว

พรือพี่หลิวเกิดไหรขึ้นไหนบอกมาถิ

ม่ายน้อง ล

ม่ายได้พรือนี่ไม่แหลงกับคนมาสองสามวันแล้วพรือว่ามาหิดถี

ม่าย พี่ไม่ยังไหรให้แหลง

ไอ้ย๊ะ ทีเจ้าสำนวน

พี่หลิวยิ้มแล้วก็จากไป

เป็นไงวะได้ความว่าไง หน่วยสอดแนมมาทันที พี่เอ้นี่เอง

ไม่มีอะไรผิดปกติแก

ไม่มีได้ไงไม่พูดไม่จามาหลายวันแล้วนะแก

เออจริงนั่นแหละลำดวนเหอ น้องจิ๋มเข้ามาแทรก

ไหน เกิดไหรขึ้นเล่าให้เราฟังหิดถี ว่านักข่าวของกรมประชาสัมพันธ์อย่างน้องจิ๋มกับพี่เอ้ ก็รายงานข่าวให้จุ๋มฟังทันทีพร้อมที่ประกอบ  

นี่มันไหรนิสุกิจพี่หลิวแกไม่อยากแหลงกับใครก็เป็นเรื่อง อิฉันแหลงกับสุกิจและโอม

ใครๆก็รักพี่หลิว แล้วถ้าโอมไม่คุยสักสองสามวันเพื่อนจะเป็นห่วงแบบนี้มั๊ยนะ

โห ถ้าแกกับสุกจไม่คุยสักสองสามวันนะ โลกคงน่าอยู่ขึ้นอีกเยอะเลยหละ  พี่เอ้กับจุ๋มว่า หูมันดีจริงๆสองคนนี้

โลกนี่นะมันไม่ได้สวยงามอย่างที่เพื่อนๆเข้าใจหรอกนะ เพราะงั้นเราต้องยืนอยู่บนโลกแห่งความจริงจ๊ะ โอมว่า

ชนะเหอ นี่ถ้าไม่มีพวกนี้เราคงเหงาพิลึกว่าม่าย

หมันแหละเพื่อนเหอ ชนะว่า ไม่รู้มันติเถียงกันให้ได้ถ้วยหรือพรือ