ชาติได้แรงสาวบ้านเรา

ฟังแล้วเหนื่อยแทน จัดเป็นเดือนกว่าติเสร็จ เตงว่าบ้านเรียบร้อย ไม่เห็นในรูปเหลอ ของเล่นลูกเต็มพื้น เดี๋ยวนี้เก็บรอบเดียวคือก่อนนอน เดี๋ยวต้องไปหาอ่านว่าเค้าหัดให้ลูกเก็บของเล่นเองตอนไหน 

เตงติทำพรือเรื่องชุดรากรี (ไม่ไช่ราตรี) นึกภาพออกเลย ใส่ซ้ำบ่อยๆก็ไม่ได้อย่างที่เตงว่านั่นแหละ วันนี้เพื่อนไปเช็คราคาค่าทำผมมา ไปมาห้าร้าน แพงทั้งเพ พรุ่งนี้ติศึกษาการทำผมด้วยตัวเองทางเน็ต ไปร้านทำผมไม่ไหว เสียดายตาง 

ไปงานแต่งตัวงาม ถ่ายรูปมาให้แลมั่งตะ เพื่อนได้เอาเป็นแบบเป็นแนวทาง เตงแต่งตัวเป็น ดูดี เพื่อนชอบ ถูกที่ถูกงาน ไม่มาก ไม่น้อย แต่งเหมาะกับบุคลิกรูปร่างหน้าตา เตงโชคดีมากที่เป็นไปโดยธรรมชาติ ดูอย่างน้องข้างบ้านเสื้อผ้าสวยแต่หน้าผมไม่คือ เค้าแต่งหน้าไปเป็น ดูเลอาะเทอาะพี่สาวเขาหน้าผมสวยแต่เสื้อผ้าไม่ไช่ เพื่อนนี่ไม่ต้องพูดถึง หน้าผมไม่เคยดีเลย น้อยครั้งมากที่พอแลได้ เสื้อผ้าแพงๆจะดูราคาถูกเมื่อมาอยู่บนตัวเพื่อน โชคดีที่สามีมองไม่เห็นตรงนี้ฮ่าาา แต่นี่คือคำบอกจากคนสนิทส่วนใหญ่ เพื่อนเห็นด้วยแต่ไม่รู้ติแก้ใขพันพรือ สรุปถ้าสามีบอกว่าโอเคก็คือจบฮ่าาาา เพื่อนไปแอบลองผ้าที่เตงบอกว่าสวยที่เซ็ลทรัล เพื่อนสงสารคนขายอย่างแรง ชุดสวยๆดูเหมือนผ้าหลาดนัดไปเลย และเพื่อนก็แลแก่เวลาใส่ชุดพวกนั้น น่าเวทนาแรง

มีเรื่องติเล่า แฟนเจ้าของบริษัทบอกให้เพื่อนไปซื้อ beach bag ดีๆสวยๆ เค้าอายที่เพื่อนถือถุงขาดๆเก่าๆไปหาดกับเค้า แต่เค้าไม่แหลงตรงๆ เค้าดีกับเพื่อนนะ มารับมาส่งไปเที่ยว แต่คงคบยากเพราะเค้าเว่อ ชอบแต่งตัวแต่งหน้า ใส่ผ้าไปงานไม่เกินสองครั้ง เค้าอยากคบกับเพื่อน แต่คงอยากให้เพื่อนเว่อเหมือนเค้า เพื่อนคงทำไม่ได้ จริงๆเค้าควรรับในสิ่งที่เพื่อนเป็น เพราะเพื่อนยอมรับในสิ่งที่เค้าเป็น เราต่างกันเกินไปฮิฮิ สรุปเพื่อนไปซื้อกระเป๋าใบใหม่แล้ว ใบที่เก่าๆขาดๆเพื่อนยืมมาจากพระเอกเจ้าของบ้านที่ไปอาศัยด้วย ถ้าเพื่อนไม่ไช่เมียคนเก่งในบริษัท เค้าคงไม่เข้าแค่

แค่นี้ก่อนนะเพื่อน ไปนอนแล้วนะ

แล้วอีกฝากก็ตอบกลับมาว่า 

เพื่อนเหอ บ้านเพื่อนยังไม่เรียบร้อยทีรกอย่างแรง ปัญหาตรงที่เพื่อนอาจเก็บไม่เป็นด้วยห้องทำงานของกองอยู่พันนี้มาสองสามอาทิตย์แล้วเพื่อนก็ไม่รู้จะเอามันไปยกไปเก็บไว้ตรงไหนดีมั่งตั่วไปเสียหมด รูปเดียวเพื่อนถ่ายแล้วส่งไปให้แล มันก็ยังไม่เข้าที่เข้าทางไม่รู้ติเอาโซฟาวางพันพรือให้สวยงาม ย้ายจนโซฟาร้องแล้วเพื่อนนะ

เรื่องชุดรากรี เพื่อนนึกว่ามันชื่อชุดราตรีเสียหลาวเพราะมันเป็นชุดใส่ตอนกลางคืน ราตรีแปลว่ากลางคืน เรื่องผมนี่เพื่อนก็มีปัญหาเพราะมันเริ่มยาวไม่เข้าทรงหัวไปวัดหลวงพ่อชุมส่วนตัวติไปในเมืองเฮ้อสงสารสังขารเรื่องผอมเพื่อนก็พยายามอย่ากินมากแต่วาอาหารของเขาน่ากินมากหรอยไปเสียหมด โอ๊ยสงสัยจะเกิดปัญหาใหญ่กับเพื่อนได้ เพื่อนฝูงไม่มีที่คบกันแน่นแฟ้นทีมีที่เจอกันตามงานแล้วเราถูกชะตาไง มีคนนึงน่ารักมากเป็นคนมาเลแต่เค้าก็มีงานเขาไงลูกก็ยังไม่สองเดือนที ห้าสิบเหลือวันเหลยเพื่อนก็มีบ้านที่ต้องเอาให้เข้าที่เข้าทางก่อน พอดีเลยไม่เจอกัน

อ๋อส่วนชุดอันนี้เพื่อนก็ยังคิดไม่ออกทีว่าติทำพรือร้านรวงมากมายแต่เค้าตัดเย็บไม่ใช่สไตล์เรา อาจต้องไปดูหลายๆร้านเหลย

แล้วอีกอย่างนะบีเพื่อนต้องบอกก่อนว่าเวลาตัวเองไปเลือกซื้อเสื้อผ้าอย่าไปซื้อตามอายุเราแบบนั้นตายพอดีซื้อเสื้อคนสี่สิบมาใส่หน้าเรามันก็ติสี่สิบแล้วพอดีใส่แล้วกลายร่างเป็นยายอายุแปดสิบเพราะฉะนั้นตัวเองต้องดูด้วยว่าสีสรรเสื้อผ้าและการตัดนะให้มันอยู่ในช่วงที่คนอายุสามสิบตอนต้นเขาใส่กันอย่าไปใส่ขาสั้นจู๋เหมือนเด็กสิบเจ็ดอันนั้นมันก็เกินวัยไปหิด ยายนั่นข้างบ้านเพื่อนแปดสิบหวาใส่รองเท้าผ้าใบสีขาวกระโปรงสั้นสีขาวเลยเข่าขึ้นไปหนึ่งคืบ แกผอมอะนะ เสื้อสายเดี่ยวสีเหลืองตัดผมบ๊อบ ถีบรถถีบไปสวนกับกับแหมมเพื่อนเกือบถีบรถชนคอสะพานค่าที่หันไปแลแกแล้วถีบรถไปกัน แลหน้าไม่พอขอแลทางหลังกันเพื่อนเหอ อันนี้ถ้าตัวเองชอบเพื่อนก็คงพูดไหรมากหวานี้ไม่ได้ แต่วันไหนมาหาเพื่อนกรุณาเอาชุดนั้นไว้บ้านหนาเพื่อนไม่อยากเป็นลม

เวลาเราไปซื้อเสื้อผ้าตัวเองว่าไม่เอาแบบนั้นวัยรุ่นไปทั้งๆที่มันรุ่นเรานะ เพราะฉะนั้นตัวเองแต่งตัวไปเลยเพื่อนเหอ เสื้อผ้ากับบุคลิกเท่านั้นแหละที่จะเป็นตัวทำให้คนดูดีได้ไม่เชื่อให้แลสาวๆที่สวยแค่ตายแต่เวลากินปากไม่หุบเคี้ยวไปแหลงไป แหลงแล้วอยากจะขอตัวไปอ๊วกสักรอบสองรอบก่อน หมดสง่าราศรี  ส่วนสวยแล้วแหลงออกมาแต่ละทีแรงหวาไม่เคยไปโรงเรียนอันนี้ก็ไม่ไหว อีกอย่างนะบี หรั่งนี่มีรสนิยมแปลกๆ ไอ้ที่เราว่าสวยนั้นมันว่าไม่สวยแต่เราเองแลตัวเองในจกยังตกใจมันว่า เธอดูดีนะ แม่วะที่ทำกันได้พวกนี้มันชอบของแปลก

ตัวเองต้องระวังรักษาอย่าให้หน้าเป็นฝ้าเด็ดขาดครีมกันแดดเค้าขายกันดาษดื่นยังตางก็ไปซื้อมาใช้แล้วผมนะไปตัดร้านดีๆแพงสักกี่ตางกันเชียว สี่พันไปตัดเลยเพราะตัดทีอยู่ได้ครึ่งปี 4000 บาท หาร 180 วัน ตกแล้ววันละยี่สิบสองยี่สิบสามบาทอย่าได้เอามาเป็นสาระในชีวิต ที่แหลงนี้เพื่อนก็ทำมาแล้วทั้งเพปล่อยให้ตัวเองอยู่หัวรุงรัง เพราะเสียดายตาง เวรไม่เอาแล้ว พอตัดผมถึงรู้ว่าเออ เห็นตัวเองในจกค่อยรับได้หิด ชีวิตเกิดมาทั้งทีทำแต่เพื่อเพื่อนไม่ได้ ทำไหรให้ตัวเองรู้สึกกับตัวเองมั่ง ตัวเองมีโรคประจำตัวคือชอบคิดว่าว่าตัวเองดูไม่สวยดูไม่ดี ต้องรีบแก้ไขเพราะตัวเองมีดีอยู่ในตัวไม่พยายามหา เอ้าว่าแล้วก็หามาให้พบว่าวันนี้ตัวเองมีดีไหร  เพือนบอกแล้วหรั่งชอบของแปลก สาวบ้านเราสวยๆมันว่าจืด แหมมวะ งั้นเจอพี่พริกหนอยเป็นไร

ส่วนเพื่อนแสนสวยของตัวเองนั้นเขาชอบตัวเองแน่นอนแต่เขาก็คงไม่อยากให้ตัวเองทำตัวแบบตามธรรมชาติเกินไปก็เป็นได้นะ คือเขาก็อยากให้ตัวเองดูดีตามสภาพที่ตัวเองเป็นก็ได้คือไม่อยากให้ทำตัวเหมือนไม่มีไหร แต่เพื่อนเหอจริงนั่นแหละวันก่อนที่เมืองนอกเพื่อนกับพี่ซี้อีกคนไปซื้อของแต่ตัวปอนๆ ได้รับการต้อนรับที่แย่มาก เพื่อนของเพื่อนบอกเพื่อนว่า การแต่งกายของคนจะทำให้คนได้รับการต้อนรับต่างกันนะ เราต้องให้เกียติตัวเราเองกัน เออมันพูดก็จริง เพื่อนก็ทำบ้าง ให้สวยทุกวันนั้นมันลำบาก เพราะฉะนั้นก็คบเขาไปตะเพราะเขาแหลงความจริงต่อหน้าเรา เค้าติเวอร์ก็เรื่องของเขา เราก็เป็นเรา คนที่จะเตือนเราต่อหน้านะหาได้ยากทุกวันนี้ก็แลเขาไปก่อน  ฮายเราเองก็ยังอยากให้ลูกเราใส่ไหรน่ารักๆเลย เขาก็คงคิดเหมือนกันนั่นแหละเค้าเลยแนะนำ ว่าม่าย

อ๋อแนะนำตัวเองมามากแล้วก็จะเล่าให้ตัวเองฟังสักหิดหลาว ว่าวันก่อนเพื่อนต้องไปหาซื้อขนม เอาตางใส่ถุงกรอบแกรบใสๆที่แม่ค้าใช้ในหลาดนั่นแหละใส่โทรศัพท์กันเสร็จสรรพ แล้วก็ออกจากบ้าน คนขับรถแลถุงเพื่อนแล้วแลอีก เขาคงนึกในใจว่าเพื่อนทำพันนี้ได้พรือนิ  แหมม ว่าแล้วก็ส่งถุงแหกของพระเอกที่มันเลี้ยงแมงไว้ตัวนึงที่บ้านมาให้หิดถีอาจดีหวาถุงกรอบแกรบที่ใช้อยู่ทุกวันนี้

รักและน้ำนึก