อยากเป็นคนใช้

และแล้วพนักงานขายเครื่องสำอาจก็เขียนมาหลาวว่า

ของเพื่อนยังอยู่ครึ่งหลอด แต่ยังไม่เอาใหม่ จะขอลองสปานี่อย่างเดียวก่อน ว่าติส่งรูปให้เตงแล แต่ไม่ได้ฤกษ์ที แม่สามีมากับแฟน แฟนแกอ้วนมาก เป็นมะเร็งด้วย แม่สามียุ่งต้องดูแลแฟน ไม่ได้เอาหลานไปเลี้ยงเลย ปล้ำแต่ติให้เพื่อนพาหลานไปหาลูกเพื่อนเหนื่อยมาก แกปล้ำแต่ติให้หลานลงน้ำ ลูกเพื่อนไม่นอนกลางวัน มัวแต่ติเล่น แล้วเด็กมันก็งอแงตอนหัวค่ำ หกโมงเย็นหลับ แปดโมงเย็นตื่น นอนอีกทีสี่ทุ่ม ตื่นตีห้า นอนอีกทีเจ็ดโมงเช้า ตื่นสิบโมงเช้า เวลากินเวลานอนเปลี่ยนมั่วหมด เพื่อนก็ต้องปรับตาม เหนื่อยมาก ไม่อยากให้แกมาเลยจริงๆนะ วุ่นวาย อยากอยู่เงียบๆ เด็กก็ไม่สับสน ทุกอย่างเป็นเวลาคาดการได้ อยากกรี้ดดดดด เซ็งๆๆๆๆๆ

ฟังว่าเพื่อนทุกข์ร้อนพรืออีกข้างของชายแดนก็แคบตอบมาด่วนมีใจความว่า

ฮายเพื่อนเหอ ติให้ลูกกินขี้นอนเวลาเดียวกันตลอดชีพได้พรือ อันนี้ก็ฝึกเอาไว้ให้ลูกรู้จักปรับตัวมาเรียนรู้ตอนแก่ยากตาย โอ๊ย ๆ อาจกระทะกระเทือนโดนแม่ค๊า มาบ้านเพื่อนถ้ากินข้าวนอกบ้านร้านอาหารธรรมดาอาจไม่เกินคนสองสามร้อยอาหารอย่างเดียว แต่ถ้ากินหลายอย่างก็อาจแพงขึ้น แต่ถ้าหรูๆนั่นไม่เคยไปเหมือนก็กินอย่าให้มันหรูแรงตะ เรื่องกินนี้กินไปอย่าไปอดออมตัวเองก็ทำงานบ้านไปตะถ้าไม่อยากบายนะเค้าเอามาเลี้ยงดูให้บายดีอยากทำตัวลำบากทำไหร เพื่อนก็ไม่เข้าใจตุ้งตางที่มีประหยัดไว้ได้สักเท่าไหร่เชียวบวกลบคูณหารกับค่าหาหมอปวดหลังบวกเวลาที่ต้องนอนครวญครางว่าเข็ดโว้ยเข็ดโว้ย ลูกก็มาเรียกแย้วๆว่าแม่ไปเล่นกันไปเล่นกัน ฮายแค่คิดก็ปวดกะบาล เพื่อนที่แหลงได้นี่เพราะโดนมาแล้วทั้งนั้นตัวเองอย่าไปฟังจงตั้งหน้าตั้งตาทนทำต่อไปไม่ไหวเมื่อไหร่แล้วค่อยบอกเพื่อนมาว่า เพื่อนเหอ เพื่อนก็เป็นเหมือน โอ๊ยคราวนี้แหละเราได้เป็นคู่ฮา ของแท้

ว่าแล้วก็จงไปกรี๊ด กรี๊ดแล้วก็ให้เสียงมันดังไปเลยถ้าเพื่อนข้างห้องมาถามว่า

เกิดไหรขึ้นบี ก็บอกเขาไปซื่อๆว่าฉันเครียดดดดดดดดดดดดดดดดด ไม่อยากเป็นคุณนายอยากเป็นคนใช้ค้า