ปรึกษาปัญหาชีวิต

อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นเพื่อนนะ ถ้ามีอะไรต้องทำหลายอย่าง เพื่อนติจดแล้วจัดลำดับว่าอันไหนด่วนทำก่อน อันไหนรอได้ทำทีหลัง เพื่อนเคยทำงานออฟฟิศแล้วมีผู้จัดการบ้าๆ ตื่นเช้ามามันก็สั่งลูกเดียวว่ามันต้องการไหร เพื่อนก็จดใส่กระดาษไว้ พอเตงทำอันไหนเสร็จเตงก็กามันทิ้ง แล้วแลว่ามีไหรต้องทำหลาว ว่าแต่เตงมีไหรต้องทำนักหนา ลูกไปโรงเรียนแล้วน่าติมีเวลา บ้านก็มีคนทำความสะอาดให้ จัดของเป็นงานช้าง แต่ไม่น่าติเป็นเรื่องด่วนสุด 

 เรื่องจัดของ เตงจัดแบบคร่าวๆลวกๆไปก่อนแล้วค่อยเก็บรายละเอียดทีหลัง เช่นเสื้อผ้าไว้ด้วยกันในตู้ไปก่อน แล้วค่อยมาแยกพับหรือแขวนทีหลังตอนที่ว่าง หนังสือกองไว้ด้วยกันไปก่อนแล้วค่อยมาแยกตามประเภทหรือตามขนาดทีหลัง บางอย่างไม่รู้ติไว้ไหนก็วางด้วยกันกับของที่ไม่รู้ติไว้ไหน แล้วค่อยมาจัดคัดแยกทีหลัง ถ้าต้องออกจากบ้านไปทำธุระที่เกี่ยวกับโรงเรียนลูกก็ออกไปทำอย่างอื่นที่ต้องทำนอกบ้านพร้อมกันทีเดียวเลย 

 ไม่รู้ตอบตรงปัญหาม้าย เพื่อนไม่มีปัญหาแบบนี้ ปัญหาของเพื่อนคือยอมเหนื่อยทำเองทุกอย่างเพราะเสียดายตาง ตอนนี้พยายามแก้ใขอยู่ ทำเองทุกอย่างมันทำให้เพื่อนเครียด เพื่อนเป็นคนชอบทำให้มันเสร็จๆ จบๆไป ตอนย้ายจากเขาหลักมาภูเก็ต เพื่อนจัดบ้านเสร็จเกือบเที่ยงคืน ตื่นเช้าเก็บรายละเอียดเล็กๆต่อ ช่วงนี้ลูกกำลังกวน ทำอะไรก็ไม่ถนัด แต่เอาลูกเป็นหลัก ลูกมาก่อนอย่างอื่น พอลูกหลับเพื่อนก็สปีดเลย

 อย่าลืมบอกว่าให้ไปหาช่วงไหน ไปปีหน้านะ แล้วบอกมาหิดว่ามีไหรต้องทำนักหนา ตื่นมานี่คุณนายทำไหรมั่งคะ แจ๋วอยากไปช่วยแต่ลูกกับสามีคงไม่ยอม 

จดหมายจากชายแดนก็ส่งมาว่า

นี่ขนาดอ่านแล้วไม่เข้าใจยังเขียนมาชัดแจ้งแดงแจ๋ เพื่อนเหอ เพื่อนนะหลังจากไปส่งลูกไปโรงเรียนแล้วก็กลับมามั่วตั่วเรื่องบ้านนี่แหละแต่เพื่อนนะผิดพลาดทางเทคนิคว่าไม่ได้จดไว้ว่าทำไหรให้เสร็จเป็นห้องๆไป อ้าวตรงนี่ยังไม่เสร็จก็ไปเริ่มตรงนู้แล้วหลาว ข้อเสียใหญ่ของเพื่อนเลย นายหัวว่าอย่าจัดทั้งวันให้ออกไปนอกบ้านมั่งติประสาทกินเพื่อนไม่เชื่อจัดทั้งวันทั้งคืน เที่ยงคืนตีหนึ่งแล้วแกต้องมาเรียกไปนอน ประสาทกินจริงๆ ตัวเองลองหลับตาแล้วนึกถึงของกระจุกกระจิก ของลูกของสามี ไหนปากกา กระดาษ ดินสอ ยางลบ ของไว้ทำงานฝีมือ นี่ยังไม่นับลังใส่ของนะ แล้วชั้นวางลังอีก หนังสือเป็นร้อยๆเล่ม แฟ้มเอกสาร ของจุกจิกที่ต้องซื้อมาตุนเพราะที่นี่อาจไม่มี แล้วต้องจัดวางให้ดีเพราะเดือนๆหนึ่งต้องเชิญแขกมากินข้าวบ้าน ไหนช้อนเป็นสิบๆหาง หม้อ กระทะ ไห กุบ ปุกเกลือ อาหารที่ต้องซื้อมาตุน ตู้เย็นสองเครื่องไว้แช่ไวน์ โต๊ะในออฟฟิตสองตัว แยกร่างแล้ว ไหนตู้เสื้อผ้า ที่ต้องย้ายลงไปไว้ห้องเก็บของอุปกรณ์วาดภาพของเพื่อน โต๊ะใหม่สองตัวตัวละสองเมตร เก้าอี้สิบสองตัว โต๊ะเก่าอีกสองตัว ตัวละสองเมตร เก้าอีกอีกหก โซฟาตัวใหญ่ที่ไม่รู้ติตั้งไหนดี ตัวเล็กสำหรับ สี่คนนั่ง เก้าอี้โซฟาเดี่ยวอีกสี่ เก้าอี้กลมอีกสี่ นี่ยังอีกมากมายที่เจรไนวันนี้ทั้งวันไม่หมด กูติบ้าตายไม่รู้ติไว้ตรงไหนดี ห้องเก็บของเต็มไปเสียหมด ด้วยเสื้อผ้าหน้าหนาว ติให้ยังเสื้อหนาวตัวเดียวรองเท้าคู่เดียวก็ไม่ได้เพราะบางปีหนาวมากบางปีหนาวน้อย ของลูกไม่นับเพราะอาจต้องซื้อใหม่เพราะตัวใหญ่หวาเดิมทุกปี

หลบมาจากส่งลูกโรงเรียนแล้วก็มาจัดการงานบ้าน

ย้ายโซฟา จนมันร้องแล้ว ว่าอย่าย้ายกูหนักถีเจ้าข้าเหอ ไม่รู้ติทำพรือให้ลงลอ๊ก ออ๋ นี่ลืมมีเก้าอี้ไว้นั่งแลทีวีอีกสามตัว ทีวีช้างอีเครื่อง แล้วไม้แกะสลักอันใหญ่สูงร้อยเจ็ดสิบ อีกสามอัน อันเล็กอีกห้า ท่าติบ้าแล้วเพื่อนเหอ

มาเก็บของ ที่วางหนังสือไม่พอสั่งสองอัน เอ้ารอจนพี่แกทำเสร็จเอามาส่งไม่ตามสั่งหลาว ฮายเหนื่อย เอ้าไม่พอสั่งอีกอัน หลาวเพื่อนเหอ ไม่เป็นตามสั่ง กูละเครียด ถ้าติหัวเราะก็อย่าให้มันดังแรงเพราะเดียวเพื่อนได้ยิน ที่มันหัวหกก้นขวิดเพื่อนเหอ

เอาคราวนี้ได้ชั้นวางหนังสือมา ชั้นไม้ดันตัดมาใหญ่เกินไปหลาว เอ้าต้องเอาไปให้ตัดใหม่แล้วอีกสองอันที่ขาดต้องให้เอามาเพิ่ม เอ้าเจ้าข้าเหอ วันหยุดของบ้านเค้าหลาวรอไปตะเพื่อน

นี่วันนี้เปิดทำการต้องรอให้คนขับรถโทรไปเจรจาไม่รู้ตอหรือเสร็จ ของในลังก็รอไปตะชาตินี้ตอหรือได้ทำ

บ้านหลาว มีแม่บ้านก็จริงแต่เขาทำงานไม่เหมือนเรา เขาว่าเพื่อนนี่เรื่องมากนะเก็บยิบเก็บยับเลย แหมมวะ ไม่เจอตัวเองที เพื่อนนี้น้องๆไปเลย เพื่อนเขียนให้เลยว่ามาถึงทำไหรมั่งใช้วัสดุอันใด ต้องคอยแลคอยแหลงไม่งั้นอาจต้องหลบมาทำเอง แกแก่แล้วทำงานดีแต่เราต้องคอยดู สรุปว่าทำเองจะดีหวา แต่ว่าไม่เอาแหละเอาเวลาไปทำอย่างอื่นหวา ยอมเจ็บหัวสักสามเดือนกับแกหลังจากนั้นคงดีขึ้น

ณ.เวลานี้ก็จัดหนังสือกับชั้นที่มีไปก่อนย้ายแล้วย้ายหลาวจนชั้นเจ็บหมดแล้ว 

ในออฟฟิตก็เต็มไปด้วยเอกสารเล็กๆน้อยๆ นี่ยังไม่นับงานที่ต้องทำประจำวันกันนะ บ่ายสามทำกับข้าว หรือบางทีทำตอนเที่ยงเลย เผื่อหวันเย็น

ผักสดซื้ออาทิตย์ละหน นั่นคือวันอาทิตย์

เนื้อซื้ออาทิตย์ละหนกัน

คราวนี้ของใช้ในบ้าน เดือนนึงซื้อสักหนถึงสองหนเอามาตุนไว้เลย

นี่ยังไม่นับรถติดเวลาไปไหนทีติดอยู่ในรถเป็นชั่วโมง เวรกรรมเวลาทำงานจริงๆ ไม่ถึงหกชั่วโมง เพราะฉะนั้นจะไปไหนจดไปให้เสร็จว่าจะเอาไหรมั่งคำว่าลืมต้องตัดออกจากพจนานุกรม

 เอ้าห้องลูกก็ยังไม่เสร็จที ของยิบของย่อยเต็มไปหมด มาแล้วก็วางก็กอง แหลงแล้วร้อยหนก็ยังต้องแหลงต่อไป เป้านักเรียนเอาไปเก็บตะลูก ข้าวห่อละลูกกินหมดม่ายกล่องต้องเอามาล้าง ไปเตรียมชุดสำหรับตอเช้าตะลูก อย่าลืมเสื้อคลุม เอ้าไหนเอาการบ้านมาแล ไหนเอาที่ครูสอนพิเศษมาสอนเพราะวิชานี่อ่อนมาแลถิลูก

 วันนี่แค่นี้ก่อนพอหอมปากหอมคอเดียวเพื่อนติเป็นลมเสียคันนึกมากนัก วันนี้คุณชายหยุดต้องไปแลตู้เย็นอีกเครื่องหลาว ขาไปกับขากลับรวมกันนั่งในรถประมาณสามชั่วโมง ไม่ว่าจะพันพรือเพื่อนก็มีความสุขดี ได้ยินพันนี้แล้วคิดว่าอยู่ประเทศนั่นดีกว่ามั๊ย แต่แนะนำว่าให้มาเที่ยวเพราะนักท่องเที่ยวกับมาอยู่เองไม่เหมือนกันมาแล้วไม่ต้องจัดบ้านอีฉานจัดไว้เสร็จแล้วกินแล้วไม่ต้องล้างเพราะมีแม่บ้าน หรือไปซื้อกิน ติไปไหนมีคนขับรถ ฮายชีวิตคุณนายสบายแฮ

 ถ้าติหัวเหราะอีกสักรอบเหลยให้มันดังไปเลยคราวนี้ว่า ใครกันแน่ที่เป็นคุณนายจริงม่าย

จาก

แจ๋วตัวจริง